ای اهل حرم میر و علمدار نیامد 

بسم الله الرّحمن الرّحیم


ای اهل حرم میر و علمدار نیامد:

 آری امروز روز تاسوعاست. امروز شدت ظلم لشگر از خدا بی خبر و تا بن دندان مسلح  یزیدیان  بیش از پیش می گردد. حرام لقمه گانی که مقابل امام زمان خویش به طمع متاع ناچیز دنیا ایستاده اند. گویی اینان فراموششان شده کسانی در مقابل آنان ایستاده اند و با تمام وجود قصد جان و مال آنان را نموده اند اهل بیت رسول حق هستند.

همانان که رسول الله صلی الله و علیه و آله و سلم به هر بهانه سفارششان را به امت می نمود. تا جایی و مزد و ثواب زحمات رسالتش را مودت اهل بیت مطهرش قرار داد که این نیز به خاطر سعادت و رستگاری خود امت بود اگر گروهی از آنان می اندیشیدند به خوبی می یافتند که نبرد با آل طاها نبرد با فطرت الهی خودشان است و ظلم در حق  ارباب بی کفن و یاران و اهل بیت مطهر ایشان ظلم در حق خود است. 
آری آنان روز عاشورا  سر از تن امام زمان خویش جدا ننمودند بلکه سر از تن وجدان و فطرت الهی خویش جدا نمودند. و با از پا افتادن علمدار کربلا درخت سعادت دنیا و آخرت خویش از بیخ و بن برکندند. 
آری اینان به معنای واقعی کلمه ظالم در حق خویش و در حق امت اسلامی بودند و خود این را نمی دانستند. اگر می دانستند و درک می کردند آخرتشان را با متاع ناچیز دنیا به طمع واگذاری قطعه ای ملک و مملک ناپایداری که هرگز به آن نرسیدند معاوضه نمی کردند.
اف بر اینان و دنیای دون و حیوان صفتشان باد که بارها و بارها سر از تن حقیقت بی رحمانه جدا کردند و امتی را بارها و بارها یتیم نمودند. 
...و امروز بر تک تک ما قصاص از ظلم ظالم واجب است. 
اینک ما باید لباس رزم بر تن روح خویش نمائیم و لبیک گویان با ارباب بی کفن خویش در جهاد اکبر لشگر یزید که همان صفات رذیله در کشور وجودمان است بیرون رانیم و اینگونه حسینی گردیم و حسینی بمانیم و حسینی برویم. 
به امید آن روز 


به قلم خادم یاس کبود، مدیر هیئت بی بی رقیه (س) خرم آباد