جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰
کد مطلب: ۹۹۹۳

خدمت به امام زمان (عج) در عصر غیبت
مهدویت

خدمت به امام زمان (عج) در عصر غیبت

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید < ::
- زیانکارترین مردم آن‌ها هستند که عمر و سعی‌شان در راه دنیای فانی تباه گردید و به خیال باطل می ‌پنداشتند که نیکوکاری می‌کنند.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

خدمت به امام زمان (عج) در عصر غیبت:

 

- زیانکارترین مردم آن‌ها هستند که عمر و سعی‌شان در راه دنیای فانی تباه گردید و به خیال باطل می‌ پنداشتند که نیکوکاری می‌ کنند.

 

امام زمان

انسان‌هایی که در زندگی شخصی‌شان، غرق در زیبایی‌ کارهای خود می‌شوند اگر آن کار مثبت هم باشد اما غافل از جهت و هدف آن کار شوند و جهت و هدف آن را برای اهداف والا تنظیم نکنند خسران زده خواهند شد.

شاید بتوان گفت اگر می‌ خواهیم بفهمیم که امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از کدام کار راضی است که ما برای خدمت به او در عصر غیبت دست به کارش شویم، باید بررسی کنیم ببینیم کدام کار ضروری است که در عین ضرورتش مشتری کم‌تری سراغ آن می ‌رود و تعداد کمتری در صف انجام آن قرارگرفته‌اند. علت این مسئله را هم این‌گونه باید بیان کرد که اگر آن کارهای مفیدی که طرفداران زیادی برای انجامش صف بسته‌اند و انتظار انجامش را می ‌کشند، همان کاری باشد که امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را راضی می  ‌کرد و پرده از غیبت طولانی‌مدتش کنار می ‌زد که حتماً تا به امروز تشریف آورده بودند و زمام حاکمیت عدل را به دست گرفته بودند.
باید قبول کرد که هنوز کارهای زیادی مانده که باید به انجامش مبادرت ورزیم تا زمینه‌ی ظهور مبارک حضرت مهدی (علیه‌ السلام) فراهم شود و بی‌جهت نیست اگر عامل غیبت ایشان را به اعمال انسان‌ها ربط دهیم و حتی شاید اصلی ‌ترین عامل نیز همین باشد. امام جواد (علیه ‌السلام) دراین‌باره می‌فرمایند: «إِذَا غَضِبَ اَللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى عَلَى خَلْقِهِ نَحَّانَا عَنْ جِوَارِهِمْ؛[1] زمانى که خداى تبارک و تعالى بر خلقش خشم کند، ما را از مجاورت آن‌ها دور کند.» خشم خداوند از بندگان به سبب رفتار آن‌هاست رفتارهایی که می ‌تواند گاه بد و گناه باشد و گاه به‌ظاهر درست اما بدون اولویت که آن هم دست کمی از بد و نادرست ندارد.
آن‌هایی می‌توانند در کوتاه‌ترین مدت‌زمان، مسیر خود را سمت قله طی کنند که دائماً یک چشمشان به مسیر باشد و یک چشم دیگر را معطوف به قله نمایند. گاه غرق شدن در مسیر حرکتِ به ‌سوی قله کوه، ما را از توجه به خود قله غافل می‌کند که این موجبات دور شدن از قله کوه را برای ما فراهم می‌سازد. انسان‌های که در زندگی شخصی‌شان، غرق در زیبایی‌ کارهای خود می‌شوند حتی اگر آن کار مثبت هم باشد اما غافل از جهت و هدف آن کار شوند و جهت و هدف آن را برای اهداف والا تنظیم نکنند خسران زده خواهند شد.
قرآن کریم در وصف این‌گونه افراد که ممکن است در ظاهر، کارهای نیکویی نیز انجام داده باشند اما راه به جایی نمی‌برند، می‌فرماید: «قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالْأَخْسَرِینَ أَعْمَالًا* الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَهُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعًا؛[2] بگو که آیا می‌خواهید شما را بر زیانکارترین مردم آگاه سازیم؟ (زیانکارترین مردم) آن‌ ها هستند که (عمر و) سعی‌شان در راه دنیای فانی تباه گردید و به خیال باطل می ‌پنداشتند که نیکوکاری می‌ کنند.» وقتی به روایات ذیل این آیه مراجعه می‌کنیم متوجه می‌ شویم که انکار ولایت یکی از این گمراهی‌های اصلی برای انسان است. انسانی که از ولیّ خدا جدا باشد و اعمالش را با او تنظیم نکند مانند شخصی است که قصد صعود دارد اما مسیر رفتن به سمت قله را بلد نباشد. شکی نیست که او در گردنه‌های سخت گرفتار خواهد شد و سعی ‌اش هدر خواهد رفت و راه به جایی نخواهد برد.
در عصر غیبت باید دائم این نگاهِ به قله را در زندگی خود مد نظر داشته باشیم و آن چیزی نیست جز یاد امام عصر (ارواحنا له الافداء) به این بیان که با خود بگوییم هر عملی، هر حرکتی و حتی هر فکری که به ذهنمان خطور می‌کند با امام عصر (ارواحنا له الفداء) و یاری ایشان نسبتی دارد که باید بدان توجه داشته باشیم تا مسیر درست زندگی را در این فضای پر هیاهو گم نکنیم و راه را به بیراهه نرویم.
گاه لازم است این تصورات را آن‌قدر قوی کنیم که در زمان غیبت، خودمان را در خیمه حضرت (ارواحنا له الفداء) و کارمان را خدمت به او ببینیم و این اشتیاق را دائم در خودمان گسترش دهیم. چنانکه این حالت اشتیاق را امام صادق علیه‌السلام در خود زنده نگاه می ‌داشت و به یاران و اصحاب خود نیز آن را منتقل می ‌کرد. خلاد ابن قصار می‌گوید: «سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ هَلْ وُلِدَ اَلْقَائِمُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ لاَ وَ لَوْ أَدْرَکْتُهُ لَخَدَمْتُهُ أَیَّامَ حَیَاتِی؛[3] از حضرت پرسیدند: آیا قائم متولد شده است؟ ایشان فرمودند: نه متولد نشده ولی اگر من او را درک می‌کردم، همه عمر را با خدمت‌گزاری او سپری می‌کردم.»
خدمت‌گذاری به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) باید شاه‌بیت زندگی ما باشد همانی که امام صادق (علیه‌ السلام) با آن جایگاه رفیعش، به آن غبطه می‌خورد و آرزویش را دارد. درک کردن امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و زمانه‌ی ایشان توفیق و فرصتی است که برای ما شیعیان آخرالزمانی مهیا شده است که اگر از آن استفاده کنیم نجات‌ یافته‌ی حقیقی هستیم و اگر نسبت به آن غفلت بورزیم حقیقتاً حکم کفران نعمت را دارد و ما را گرفتارتر خواهد کرد. هیچ عملی در مقابل کاری که برای حضرت حجت (ارواحنا له الفداء) و ماجرای ظهور ایشان یارای برابری را ندارد چرا که افضل اعمال امت انتظار فرج است و به بیان دقیق، انتظار فرج یعنی تلاش برای ظهور وجود مقدس امام زمان (ارواحنا له الفداء).
در این روزگار غریب که انسان‌ ها را از فریادرس حقیقی‌شان دور کرده است و آن‌ها را در غفلتی عمیق فرو برده است که حتی گاه متوجه دردهای خود نیستند تا برایش چاره‌اندیشی کنند، باید تلاش نمود تا بر تشنگیِ کارِ برای امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) افزود وگرنه کوهی از اعمال به ‌ظاهر صالح که رنگ و بوی حقیقی از امام زمان (ارواحنا له الفداء) را به خود نداشته باشد به پشیزی نمی ‌ارزد و گرهی از کار بشر باز نمی‌کند و فقط وبال گردن فرد خواهد شد.

آب کم جو تشنگی آور به دست

تا بریزد آبت از بالا و پست


پیوندها:

1.الکافی، محمد بن یعقوب کلینی، ج ۱، ص ۳۴۳، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، تهران، 1363.
2.آیه 103 و 104 سوره کهف.
3.الغیبة (للنعمانی)، مصحح: علی اکبر غفاری، ج ۱، ص 245، انتشارات مکتبه الصدوق، تهران، 1399.


منبع: اندیشه برتر

توسط: اکبری


تاریخ ارسال مطلب: ۲۲:۷ - ۱۴۰۰/۱/۸
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه