شنبه ۵ مهر ۱۳۹۹
کد مطلب: ۷۵۷۶

اهداف امامت
امامت و رهبری

اهداف امامت

::>ولایت آنلاین، گروه ثقلین<::
آری امامت و رهبری برای اجرای دستورات الهی و رساندن مردم به کمال و نجات مردم از شرک و ظلم و جهل و تفرقه است، نه برای کسب قدرت و رسیدن به ثروت...

بسم الله الرحمن الرحیم

اهداف امامت

از نظر اسلام، دنیا و مال و مقام و قدرت و حکومت، همه وسیله اند نه هدف و لذا اولیای خدا هرگاه به قدرت و حکومت می رسند، هرگز از زندگی ساده خود دست بر نمی دارند و در فکر بزرگ منشی و فخر فروشی و استکبار و فساد نیستند و تنها به تکلیف الهی فکر می کنند.

ابن عباس می گوید: خدمت حضرت علی (ع) رسیدم و امام مشغول وصله زدن کفش خود بود، در حالی که او امیرالمؤمنان و حاکم بر جان و مال مسلمانان بود.

امام پرسید قیمت این کفش چقدر است؟ گفتم (این کفش پاره و وصله وصله) ارزشی ندارد. امام فرمود:(( به خدا سوگند همین لنگ کفش نزد من بیش از حکومت بر شما ارزش دارد مگر آنکه حقی را به پا دارم یا باطلی را از بین ببرم.))

آری امامت و رهبری برای اجرای دستورات الهی و رساندن مردم به کمال و نجات مردم از شرک و ظلم و جهل و تفرقه است، نه برای کسب قدرت و رسیدن به ثروت.

حضرت علی (ع) در نامه ای به ابن عباس چنین می نویسد:

((در حکومت داری، نباید ثروت اندوزی کنی و حق نداری از قدرت خود سوء استفاده کنی و غیظ خود را نسبت به رقیب و مخالف اعمال نمایی بلکه هدف تو باید نابود کردن باطل و زنده کردن حق باشد.))

حضرت علی (علیه سلام) پس از پذیرش حکومت، خطاب به مردم فرمود:

((وارد شهر شما شدم با همین لباس های کهنه و همین اثاثیه ساده و با همین مرکب و اگر دیدید پس از مدتی بغیر از وضع موجودم از شهر بیرون رفتم بدانید که در بیت المال خیانتی کرده ام.))

ونیز در جای دیگر می فرمایند:

((اگر اجتماع مردم به دور من و نیاز آنان به رهبری نبود و اگر به خاطر اعلام یاری مردم، حجت بر من تمام نمی شد و اگر خداوند از علما پیمان نگرفته بود که بر پرخوری ستمگر و گرسنگی ستمدیده آرام نگیرند، من ریسمان و افسار حکومت را بر کوهان آن می انداختم و با همان ظرفی که درخت خلافت را اولین بار آب دادم (و در خانه نشستم) اکنون هم آب می دادم و خود به خوبی درک می کردید که این دنیای شما با مال و مقام و حکومتش نزد من بی اعتبار تر از آبی است که به هنگام عطسه کردن از بینی بزغاله بیرون می آید.))

بنا براین در اسلام هدف از حکومت ، کامیابی و لذت جویی و رفاه طلبی حاکم نیست وگرنه نباید حضرت علی (علیه سلام) در زمان فرمانروایی اش، کفش وصله دار بپوشد و در سختی زندگی کند به شکلی که برای تأمین زندگی روزانه خود مجبور شود شمشیرش را بفروشد و بگوید)) به خدا سوگند اگر به اندازه خرید لباسی پول داشتم، هرگز شمشیرم را نمی فروختم.))


منبع:درسنامه تربیتی دعوت، سید جواد بهشتی، ص43

نویسنده: راحیل شاهملکی


تاریخ ارسال مطلب: ۸:۱ - ۱۳۹۹/۵/۱۵
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه