سه شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۹
کد مطلب: ۷۱۶۲

شیطان شناسی (۴)
گناه شناسی

شیطان شناسی (۴)

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید <::
مهربان خالق برای مقابله با تک تک این شرور پناهگاهی در خور برایمان قرار داده است.

بسم الله الرّحمن الرّحیم 

شیطان شناسی (4):

گاهی شرور از زمین و آسمان برایمان می بارند که این شرور گاها به اقتضای زندگی ناسوتی و دنیایی ماست زیرا اقتضای دنیا تنازع و تضاد و رنج است اما در عین حال مهربان خالق برای مقابله با تک تک این شرور پناهگاهی در خور برایمان قرار داده است. به عنوان مثال در بروز زلزله پناهگاه ما این دیدگاهست که اگر در این سانحه بمیریم اجرمان با خالقست و اگر بمانیم پناهگاهمان صبر و تلاش دوباره برای زنده ماندن و بندگی کردن خواهد بود.
... و بندگی به معنای همه چیز خواهد بود که خوردن و خوابیدن و کسب و کار و ازدواج و فرزند پروری و انفاق و حج و... را در بر خواهد گرفت.
... و ما برای هر حادثه و مسئله ای از مسائل زندگی خویش پناهگاه هایی در قالب اسما الهی اعم از اسما زمینی و اسما آسمانی و افلاکی دارا می باشیم و برای دست یابی به این اسما کافیست  تلاش نماییم. همانگونه که مهربان خالق در گندم خاصیت روییدن و نان شدن و سیر نمودن ما را قرار داده است و وظیفه ما کاشتن و پرورش و آسیاب نمودن آن است مهربان خالقمان اسما الهی را در ما به ودیعه قرار داده است. لذا تلاش برای ظهور این اسما وظیفه ماست. و این همان معنای زیبای پناه بردن به خداوند  مهربانست.
... و امان از افراط و تفریط های ما که آرام آرام ما را به دره سقوط انسانیت و خسران می کشانند. و حال آنکه زندگی ایمانی فرسنگها با ابن افراط و تفریط ها فاصله دارد. و تنها آرزویی از درست زیستن و آسمانی شدن تا ابد بر دلهامان می ماند و بس. حال آنکه خواستن توانستن است .زیرا باید توانست در عین اینکه ما عبد ذلیل فقیر مسکین مستکین هستیم اما به اذن حق با متخلق شدن به اسما الهی قوی خواهیم شد. و الا با گریه و ناله و اشک و قرآن بر سر گرفتنهامان در شب های احیا آن هم بدون توکل و توسل و تلاش به جایی نخواهیم رسید و این گونه ایستادنها و آرزو در دل پروراندن ها به سان حالت شخصی است که در ظهر تابستانی گرم وسط بیابانی ایستاده و فقط آرزوی خنک شدن را در سر می پروراند و هیچ تحرک و تلاشی برای رفتن به سایه و خنک شدن از خود نشان نمی دهد. پس باید برای تحقق آرزوهای معنوی خویش بدنبال چاره بود و الا همواره بیچاره خواهیم بود و در بدبختی خویش غوطه ور میگردیم و به خیال رسیدن به خوش بختی در خواب غفلت خویش به وادی خسران رهنمون می شویم و تنها راه نجات و بیداری از خواب غفلت استفاده درست از امکانات و توشه سفرمان است و از آنجا که اسما الهی اعم از زمینی و افلاکی امکانات ما هستند و اگر از این امکانات استفاده نکنیم همواره ذلیل و بدبخت و بیچاره خواهیم ماند.
براستی آیا رسول حق و خانواده آسمانی ما اینگونه زندگی کرده اند؟ مگر نه این است که  ما مسلمانیم و شیعه مولای عدالت و عرفان حضرت علی علیه السلام؟ پس ما را چه شده که قدم جای قدمهای مولای عشق و عرفان نمی گذاریم و در وادی غفلت و حیرانی سیر می کنیم؟ آیا مولای عدالت شیر روز و زاهد شب نبودند؟ براستی در طول تاریخ زندگی با برکت مولایمان چه کسی ناله و تضرع حضرت را به چشم دیده بود؟ مگر غیر از این بود که گریه ها و ناله های حضرت در شب بود و با چاه درد دل می فرمود؟ آیا غیر از این بود مولا در خلوت خویش می گریستند؟

آیا غیر از این است که بانوی صبر و استقامت، ام المصائب حضرت زینب سلام الله علیها در طول خطبه زینبه یک قطره اشک در برابر اسطوره ظلم یزید لعنت الله علیه به گونه های مبارک جاری نفرمود؟
ادامه دارد ...


به قلم مدیر هیئت بی بی رقیه(س) خرم آباد، سیده طاهره حسینی خرم آبادی


تاریخ ارسال مطلب: ۲۲:۱۵ - ۱۳۹۹/۳/۱۱
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه