سه شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۹
کد مطلب: ۷۱۵۹

غربت امام عصر علیه السلام
مهدویت

غربت امام عصر علیه السلام

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید <::
مولای من ... گویا همه چیز، دست به دست هم داده است تا شما در غربت بمانید! لشکریان ابلیس هم روز و شب در کارند. نمی دانم چه کسانی واقعا تو را و ظهور تو را می خواهند؟

بسم الله الرّحمن الرّحیم

دوازده قرن غربت:

غربت امام عصر علیه السلام:

آقای من!
مولای غریب و تنهای من! مضطر فاطمه علیها السلام!
اسیر آل محمد علیه السلام! پدر مهربان اهل عالم! 
می خواهم غربتت را حکایت کنم؛ غربتی که دوازده قرن است ریشه دوانیده؛ غربتی که اشک آسمان و زمین را جاری ساخته؛ غربتی که حتی برای برخی محبانت، غربت و ناشناخته است؛ غربتی که اجداد طاهرینت پیش از تولد تو بر آن گریسته اند. 
متحیرم کدامین مصراع از این مثنوی «هفتاد من کاغذ» را باز خوانی کنم؟
کدام سطر، کدام صفحه و کدام فصل از مجلدات این کتاب قطور را باز نویسم؟
من از تصویر این غربت و غم ناتوان ام.
از کجا آغاز کنم؟ از خود بگویم یا از دیگران؟ از نسل های گذشته بگویم یا از نسل امروز؟ از دوستان شکوه کنم یا از دشمنان؟ از عوام گلایه کنم یا از خواص؟
از آنانی بگویم که خاطر شریف تو را می آزارند؟ از آن ها که دستان پدرانه و مهربانت را خون ریز معرفی می کنند؟ از آن ها که چنان برق شمشیرت را به رخ می کشند که حتی دوستانت را از ظهورت می ترسانند؟ از آن ها که تو را به دور دست ها تبعید می کنند ؟ از آن ها که تو را دست نیافتنی جلوه می دهند؟ از آنها که به نام تو مردم را به دکه های خویش فرا می خوانند؟ از آنها که همواره بر طبل نومیدی می کوبند و زمان ظهورت را دور می پندارند؟ از آن ها که تو را آن گونه که خود می پسندد- و نه آن گونه که هستی و می خواهی- نشان می دهند؟ آن ها که غیبتت را به منزله ی نبودنت تلقی می کنند؟
مولای من ... گویا همه چیز، دست به دست هم داده است تا شما در غربت بمانید! لشکریان ابلیس هم روز و شب در کارند. نمی دانم چه کسانی واقعا تو را و ظهور تو را می خواهند؟ خدا می داند و تو! اما این را میدانم که پس از گذشت دوازده قرن از شروع غیبت، هنوز پیروز این میدان، ابلیس و لشکریان انس و جن اویند که در کشاکش غیبت و ظهور، شب ظلمانی غیبت را تا هم اکنون امتداد داده اند.
از خود آغاز می کنم که اگر هر کس از خود شروع کند، امر فرج اصلاح خواهد شد. می خواهم به سوی تو بر گردم. یقین دارم بر گذشته های پر از غفلتم کریمانه چشم می پوشی؛ می دانم توبه ام را قبول می کنی و با آغوش باز مرا می پذیری؛ می دانم در همان لحظه ها، روزها و سال های غفلت هم، برایم دعا می کردی. من از تو گریزان بودم؛ اما تو هم چون پدری مهربان، دورادور مرا زیر نظر داشتی ... العفو... العفو!
این شکایت را به کجا بریم که نه تنها بی خبران دور از آبادی، حتی برخی مؤمنان و مقدسان نیز شنیدن از غربت حضرت بقیه الله علیه السلام را تاب ندارند؟! خدایا! عجب حجاب ضخیمی؟ چه غربت عجیبی؟!!
آری! شاید گفتن از غربت امام عصر علیه السلام کمی عجیب و غریب به نظر برسد! احتمالا برخی خواهند پرسید: مگر امام زمان علیه السلام هم غریب است؟ شاید برخی دیگر، به کار بردن این گونه تعابیر را فاقد مبنای اعتقادی و از موضع احساس و برخاسته از ذوقیات نویسنده بدانند. شاید برخی نیز اساسا طرح چنین موضاعاتی را خارج از عرف تلقی کرده و آن را نپسندند چرا که ما به طور معمول، از غربت سایر ائمه معصومین علیهم السلام مطالب زیادی شنیده و می شنویم.
مولای متقیان حضرت علی علیه السلام را به حق، اول مظلوم عالم می دانیم. 
هر ساله در ایام فاطمیه، به یاد مصائب و مظلومیت حضرت زهرا علیها السلام اشک ماتم می ریزیم و باید هم این گونه باشد.
به هر مناسب و در هر مصیبتی، بر مظلومیت سید الشهدا علیه السلام و اهل بیت مکرمش می گرییم و باید بگرییم.
شنیدن نام قبرستان بقیع، غم و اندوه را بر دل هایمان می نشاند.
بر غربت امام موسی بن جعفر علیه السلام در سیاه چاله های بغداد اشک غم از دیدگان جاری می کنیم.
با تمام وجود، امام رضا علیه السلام را غریب الغرباء می خوانیم.
امام دهم و یازدهم را «عسکریین» لقب داده ایم؛ حاکی از آن که این دو پیشوا تمام عمر را در پادگان خلفای عباسی محصور و تحت نظر بودند و مگر مظلومیتی بالاتر از این قابل تصور است؟ ... اما به غربت امام زمان علیه السلام کم تر اندیشیده یا اصلا فکر نکرده ایم و این خود، اولین بیت از این مثنوی «هفتاد من کاغذ» است. ناآگاهی از غربت، امام زمان علیه السلام یا باور نداشتن غربت آن جنایت یا غفلت از این غربت، اولین وجه از «غربتی» امام زمان علیه السلام است.
در ادعیه و زیارات و روایات رسیده از پیشوایان معصوم علیهم السلام تعابیر عجیبی راجع به غربت و مظلومیت امام دوازدهم علیه السلام به چشم می خورد و چنان تکان دهنده که ذهن انسان را به این واقعیت نزدیک می کند که غریت غریبان، به ویژه در این دوران، وجود مقدس قطب عالم امکان حضرت مهدی علیه السلام است.
اینک به مروری بر آیات و روایات مرتبط با موضوع می پردازیم. 


از دکتر علی هراتیان


نویسنده کبری شعبانی


تاریخ ارسال مطلب: ۲۱:۴۷ - ۱۳۹۹/۳/۱۱
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه