چهارشنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۹
کد مطلب: ۷۱۱۷

هزار بهشت در یک بهشت
مناجات

هزار بهشت در یک بهشت

::> ولایت آنلاین، گروه ثقلین <::
بهشت، هشت در دارد ولی وقتی وارد شوی خواهی دید که بهشت‌ها در بهشت نهفته است.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

هزار بهشت در یک بهشت:

بهشت، هشت در دارد ولی وقتی وارد شوی خواهی دید که بهشت‌ها در بهشت نهفته است.

دعای روز بیستم

-بهشت، هشت در دارد ولی وقتی وارد شوی خواهی دید که بهشت‌ها در بهشت نهفته است که در ماه مبارک رمضان، تمامی درهای آن باز است. یعنی فرصت برای ورود به آنها مهیا شده است. دوزخ نیز، تو در تو و چاه در چاه است که خدای متعال در این ماه، از سر لطف، درهای همه آنها را بسته است مگر اینکه بخواهیم به اصرار وارد شویم. بهترین نقشه راه‌های بهشت‌ها، و گنجینه راز قفل ماندن درهای دوزخ، قرآن است. پس قرآن بخوان و بالا برو.

بهشت‌ ها منتظر تو هستند:
ماه مبارک رمضان، ماهی است که رحمت و اسباب هدایت الهی به ‌صورت ویژه و مداوم بر همه مؤمنین منتشر می ‌شود. پیامبر گرامی اسلام در توصیف این ماه عزیز می‌ فرمایند: «یَا مَعْشَرَ النَّاسِ إِذَا طَلَعَ هِلَالُ شَهْرِ رَمَضَانَ غُلَّتْ مَرَدَةُ الشَّیَاطِینِ وَ فُتِحَتْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ أَبْوَابُ الْجِنَانِ وَ أَبْوَابُ الرَّحْمَةِ وَ غُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ وَ اسْتُجِیبَ الدُّعَاء؛ [1] اى مردم! چون هلال ماه رمضان طلوع مى‌‏ کند، شیطان‏هاى سرکش به زنجیر کشیده مى ‏‌شوند و درهاى آسمان و بهشت و دروازه ‏هاى رحمت گشوده و درهاى دوزخ بسته مى‌‏ شود و دعا پذیرفته مى ‌‏شود.» در ادامه به تشریح عبارت«باز شدن درهای بهشت‌ ها» خواهیم پرداخت.
طبق روایات معصومین علیهم السلام، بهشت دارای هشت در است. رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمودند: «لِلْجَنَّةِ ثَمَانِیَةُ أَبْوَاب‏؛ [2] بهشت هشت در دارد.» قطعاً این درها شبیه درهای مادی نیستند؛ بلکه به معنای اسباب ورود به بهشت هستند. اسبابی که در حقیقت، موجب رشد و تعالی انسان شده و او را شایسته برخورداری از لطف خاص الهی در بهشت می‌ کنند. ورود به بهشت، به معنای بخشیده شدن گناهان و رهایی یافتن از آتش خباثت‌ ها و ظلمت ‌های دوزخی است.
یعنی همان چیزی که در دعاهای ماه مبارک رمضان می‌ خوانیم که: «فَیا ذَا الْمَنِّ و لا یُمَنُّ عَلَیْکَ، مُنَّ عَلَیَّ بِفَکاکِ رَقَبَتی مِنَ النّارِ، فیمَنْ تَمُنُّ عَلَیْهِ، وَ ادْخِلْنی الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِکَ یا ارْحَمَ الرَّاحِمِین‏؛ [3] پس اى خدایى که بر همه منت دارى و هیچ کس بر تو منت ندارد بر من منت گزار در میان آن همه بندگانت که منت گزارده‏‌اى و از آتش دوزخ نجات بخش و به بهشت داخل گردان به حق رحمت بى ‏‌پایانت اى مهربان ‌ترین مهربانان عالم.»
جنان، جمع کلمه جنّت به معنای باغ است. [4] در دعای روز بیستم ماه مبارک رمضان، از خدای متعال می ‌خواهیم: «اللَّهُمَّ افْتَحْ لِی فِیهِ أَبْوَابَ الْجِنَانِ؛ [5] اى خدا در این روز به روى من درهاى بهشت‏ها بگشا.»
وقتی از کلمه جنّت، استفاده می‌ شود به معنای بهشت موعود خداست، پس درهایش، همان هشت در هستند؛ اما وقتی از بهشت‌ها سخن به میان می ‌آید منظور چیست؟

پله‌ های بهشت:
همان ‌طور که می‌ دانیم بهشت دارای درجات فراوان است. مقصود از بهشت‌ ها نیز همین است و باز شدن درهای بهشت‌ها نیز به این معنا خواهد بود که فرصت ویژه‌ای برای صعود به درجات بالاتر بهشت مهیا شده است. به ‌عبارت ‌دیگر، فرصت تکمیل حقیقت ایمان فراهم آمده است.
از رسول خدا صلّی الله علیه و آله نقل است که فرمودند: «مَنْ أَسْبَغَ وُضُوءَهُ وَ أَحْسَنَ صَلَاتَهُ وَ أَدَّى زَکَاةَ مَالِهِ وَ کَفَّ غَضَبَهُ وَ سَجَنَ لِسَانَهُ وَ اسْتَغْفَرَ لِذَنْبِهِ وَ أَدَّى النَّصِیحَةَ لِأَهْلِ بَیْتِ رَسُولِ اللَّهِ ص فَقَدِ اسْتَکْمَلَ حَقَائِقَ الْإِیمَانِ وَ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ مُفَتَّحَةٌ لَه؛ ‏[6] هر که خوب وضوء سازد و نمازش درست بخواند و زکات مالش را بپردازد و زبانش را نگهدارد و براى گناهش آمرزش جوید و براى خاندان پیغمبرش خیرخواهی کند حقایق ایمان را کامل کرده و درهای بهشت برایش باز است.»

درهای پلیدی را ببندیم:
همان‌طور که هر کسی ممکن است به واسطه عمل صالح خاصی، بهشتی شود، دلایل ورود به جهنم نیز گوناگون هستند. باید توجه داشت که درجات آتش ‌های آخرت نیز متفاوت هستند. به این معنی که، سقوط معرفتی و ایمانی افراد نیز اسباب متعددی دارد.
ما از خدا می‌ خواهیم که همه این اسباب را بر روی ما ببندد تا هیچ آتش گناهی را به روی خود شعله ‌ور نسازیم. پس، می‌ گوییم: «وَ أَغْلِقْ عَنِّی فِیهِ أَبْوَابَ النِّیرَانِ‏؛ [7] و درهاى آتش‌ ها را بر روی من ببند.» گناه، آتش است و بستن فرصت و راه گناه، لطف بزرگی از طرف خدای متعال خواهد بود.

قرآن؛ کارخانه انسان سازی:
هدف نهایی از نزول قرآن کریم، تربیت و تعالی انسان و عبور دادن او از ظلمت ‌ها به سوی نور است؛ چنان‌ که می‌ فرماید: «کِتَابٌ أَنزَلْنَهُ إِلَیْکَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلىَ النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلىَ‏ صِرَاطِ الْعَزِیزِ الحَمِید؛ [8] کتابی است که آن را به ‌سوی تو فرود آوردیم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاریکی‌ ها به‌ سوی روشنایی بیرون آوری: به ‌سوی راه آن شکست ‌ناپذیر ستوده.»
این مطلب در بیان رسای امیر بیان، حضرت علی علیه‌ السلام آمده است که فرمودند: «مَا جَالَسَ هَذَا الْقُرْآنَ أَحَدٌ إِلَّا قَامَ عَنْهُ بِزِیَادَةٍ أَوْ نُقْصَانٍ زِیَادَةٍ فِی هُدًى أَوْ نُقْصَانٍ مِنْ عَمًى‏؛ [9] کسی با قرآن همنشین نشد مگر آن که بر او افزود یا از او کاست، در هدایت او افزود و از کوردلی و گمراهی ‏‌او کاست.»
پس، با تلاوت و انس با قرآن کریم می ‌توان، درهای بهشت‌ ها را باز و درهای آتش‌ ها را قفل کرد و لحظه ‌به ‌لحظه به سعادت حقیقی نزدیک ‌تر شد؛ و این، موفقیتی بس بزرگ است که آن را از خدا درخواست کرده و می‌ گوییم: «وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِتِلاَوَةِ الْقُرْآنِ؛ [10] و مرا توفیق تلاوت قرآن عطا فرما.»

وقتی آرامش از آسمان می ‌بارد:
برای طی‌کردن پله‌ های درجات ایمان، نیازمند مدد الهی هستیم. چنان ‌که قرآن کریم می‌ فرماید: «هُوَ الَّذی أَنْزَلَ السَّکینَةَ فی‏ قُلُوبِ الْمُؤْمِنینَ لِیَزْدادُوا إیماناً مَعَ إیمانِهِم‏؛ [11] اوست آن ‌کس که در دل‌ های مؤمنان آرامش را فرو فرستاد تا ایمانی بر ایمان خود بیفزایند.»
ظاهراً مراد از «سکینه»، آرامش و سکون نفس و ثبات و اطمینان آن به عقائدی است که به آن ایمان آورده است. [12] با چنین عنایت الهی است که مؤمنان به ‌سرعت مسیر کمال و سعادت را طی می ‌کنند. چنین خدای کریمی را صدا زده و می ‌گوییم: «یَا مُنْزِلَ السَّکِینَةِ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِین؛ [13] ای فرود آورنده وقار و سکینه بر دل‌ های اهل ایمان.»


پیوندها:
[1]. ‏محمد بن یعقوب کلینی، الکافی (اسلامیه) (دار الکتب الإسلامیة: تهران، ۱۳۶۳)، ج 4, ص 67، ح 6.
[2]. ‏محمد بن علی ابن‌بابویه، أمالی شیخ صدوق (کتابچی: تهران، ۱۳۷۶)، 66.
[3]. ‏علی بن موسی ابن‌طاووس، الإقبال بالأعمال الحسنة فیما یعمل مرة فی السنة (مکتب الإعلام الإسلامی، مرکز النشر: قم، ۱۳۷۶)، ج 1, 80.
[4]. ‏محمد بن مکرم ابن منظور، لسان العرب (دار الفکر للطباعة و النشر و التوزیع: بیروت، بی‌تا)، ج 13, 100.
[5]. مفاتیح الجنان، دعای روز بیستم ماه رمضان.
[6]. ‏علی بن جعفر عریضی، مسائل علیّ بن جعفر و مستدرکاتها (موسسة آل البیت (علیهم السلام) لإحیاء التراث: مشهد مقدس، ۱۳۶۸)، ص 339، ح 835.
[7]. مفاتیح الجنان، دعای روز بیستم ماه رمضان.
[8]. سوره ابراهیم، آیه 1.
[9]. ‏صبحی صالح و محمد بن حسین شریف الرضی، نهج البلاغة (صبحی صالح) (موسسة دار الهجرة: قم، ۱۴۱۴)، ص 252، خ 176.
[10]. مفاتیح الجنان، دعای روز بیستم ماه رمضان.
[11]. سوره فتح، آیه 4.
[12]. محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان (ترجمه) (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی: قم، ۱۳۷۸)، ج 18, 386.
[13] . مفاتیح الجنان، دعای روز بیستم ماه رمضان.


منبع: رهروان ولایت

توسط: اکبری


تاریخ ارسال مطلب: ۱۴:۵۹ - ۱۳۹۹/۲/۲۷
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه
پربیننده ترین
پربحث ترین