دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸
کد مطلب: ۶۷۲۰

تکالیف مؤمنان در عصر غیبت
مهدویت

تکالیف مؤمنان در عصر غیبت

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید <::
یکی از تکالیف مؤمنان، یاد کردن امام عصر علیه السلام، در همه زمان ها و مکانها، در حد مقدور و وسع می باشد، به ویژه در ایام و ساعات مخصوص آن حضرت؛ مثل روز جمعه، نیمه شعبان، شب های قدر و بعد از نمازهای یومیه. 

بسم الله الرّحمن الرّحیم

تکالیف مؤمنان در عصر غیبت:

تکلیف چهل و ششم:
یکی از تکالیف مؤمنان، یاد کردن امام عصر علیه السلام، در همه زمان ها و مکانها، در حد مقدور و وسع می باشد، به ویژه در ایام و ساعات مخصوص آن حضرت؛ مثل روز جمعه، نیمه شعبان، شب های قدر و بعد از نمازهای یومیه. 
باید به یاد آن حضرت بود و خاطر او را در دل و روح پروراند. اگر یاد او با زبان ممکن است باید با زبان، او را یاد کرد و اگر تنها در دل و روح ممکن است و تنها در ذهن و اندیشه می توان به یاد آن حضرت بود، باید یاد او را در دل و روح، و در ذهن و اندیشه پروراند و از آن غافل نشد.
بهترین صورت یاد حضرت مهدی علیه السلام، آن صورتی است که دل و روح مؤمن در تسخیر یاد آن حضرت بوده و خلاصه جان او در آن بزرگوار باشد. 
انسان برای این که به یاد امام علیه السلام باشد، احتیاج به مراقبه به تکلیف پنجاه و ششم مراجعه شود. و حفظ و صیانت دل و روح، و باز داشتن آن ها از غیر، دارد. یاد و ذکر آن حضرت با لسان، هر قدر بیشتر و با خلوص نیت افزون تری صورت گیرد، تأثیر بیشتری در تحکیم و استواری یاد آن بزرگوار در قلب و روح مؤمن دارد. در مواری، ذکر و یاد لسانی آن حضرت وجوب شرعی دارد که بر اهل بصیرت و آگاهی مخفی نیست؛ باید آن موارد را شناخت و وجوب و لزوم آن را رعایت کرد.
یاد و ذکر آن حضرت در هر حال و صورتی، ذکر و یاد خدواند متعال است چه به لسان باشد و چه به غیر آن.
حضرت امام باقر علیه السلام فرمودند: «همانا یاد و ذکر ما (اهل بیت) یاد و ذکر خدا است.»
در این جا مناسب است به زمان ها و مکان های خاصی که نسبت به یاد حضرت مهدی علیه السلام در آن ها تاکید بیشتری شده است، اشاره کنیم؛ مانند: شب و روز نیمه شعبان، شب های قدر، شب و روز عاشورا، شب و روز جمعه، روز نوروز، عصر روز های دوشنبه و پنجشنبه که اعمال به آن حضرت عرض می شود، هنگام خواب، ثلث آخر شب که حضرت مشغول تهجد، دعا، گریه و زاری به درگاه خداوند متعال هستند، از بعضی اخبار و روایات استفاده می شود که آن حضرت را خوابی نیست و در تمام شب مشغول عبادت و طاعت هستند، همانند آباء کرام شان، و گندم گون و مایل به زرد بودن چهره و صورت حضرت نیز به هم این جهت است، یعنی از کثرت بیداری شب و زحمت عبادت. هنگام طلوع فجر، بعد از نماز صبح، اول ظهر، بعد از نماز ظهر، بعد از نماز عصر، هنگام غروب آفتاب، روز عرفه، روز های عید، مانند: عید غدیر و دو عید فطر و قربان، میلاد معصومین علیهم السلام و ایام شهادت آن ها.
مکان های خاص و ویژه یاد آن حضرت عبارتند از: مسجد الحرام، مسجد سهله، مسجد کوفه، مسجد جمکران، سرداب مقدس، مسجد زید، مسجد صعصعه، صحرای عرفات، مسجد الحرام در مکه قرار دارد و خانه خدا، مقام ابراهیم علیه السلام و چشمه زمزم در آن واقع است مشاهد مشرفه معصومین علیهم السلام، به ویژه کربلا، مجالس و محافل یاد خدواند متعال و ذکر فصایل و مناقب و مصایب اهل بیت علیهم السلام و… . 
یاد امام زمان علیه السلام در این مکان ها و زمان ها از طریق بزرگداشت و تعظیم آن ها و رعایت آداب و اعمال مخصوص آن ها به دست می آید. اگر بخواهیم به راستی به یاد او باشیم، باید ببینیم خواسته و مرضی او چیست؟ تا خود را صرف خواسته ها و کسب رضایت آن بزرگوار نماییم.
یاد و ذکر امام علیه السلام، با زیارت او، تقدیم سلام و درود بر ایشان، دعا برای او و مناجات با خدا در حق ایشان، اهدای اعمال صالحه به ویژه نماز، و هم چنین، انجام نیابت از طرف ایشان در اعمال و عبادات تحقق می یابد. 


تکلیف چهل و هفتم (تابع تکلیف چهل و ششم):
مؤمن باید در تمام عبادات و اعمال خود، چه واجب و چه مستحب، حتی در نماز خود، آن حضرت را به یاد داشته باشد. مومنان باید نماز خود را در محضر امام زمان علیه السلام و رویت او بدانند و بدانند امام آنان ناظر آن ها است.
مؤمن وقتی می گوید: "اهدنا الصراط المستقیم صراط الذین انعمت علیهم سوره حمد آیه 7 - 6" باید به یاد امام زمان علیه السلام باشد؛ زیرا او  صراط الستقیم و آن فرد کاملی است که نعمت خدا بر او کامل شده است.
مؤمن هر گاه تشهد می خواند و می گوید: "اللهم صل علی محمد و آل محمد" باید به یاد آن حضرت باشد؛ زیرا او، همان مصداق کامل آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم است، و آن گاه که در سلام نماز می گوید: "السلام علینا و علی عباد الله الصالحین" یا می گوید: "السلام علیکم و رحمه الله و برکاته" باید به یاد آن امام حق و عبد صالح خدا و آن مخاطب بزرگوار خود، یعنی حضرت مهدی -عجل الله تعالی فرجه الشریف -باشد.
باید در رکوع، سجود و قنوت به یاد آن عالی جناب بود و به او اندیشید. باید آن بزرگوار را متذکر شد و قصد و نیت کرد و آن گاه بر او و خاندان بزرگ و گرامی او صلوات فرستاد و گفت: "اللهم صل علی محمد و آل محمد" و این چنین قنوت را انجام داد و رکوع و سجود را به جا آورد.


تکلیف چهل و هشتم:
تکلیف دیگر، دعا برای این منظور است که خدواند متعال انسان را در دنیا و آخرت از محبان و دوستان و شیعیان حقیقی و راستین آن حضرت قرار دهد؛ زیرا سعادت دنیا و آخرت انسان، مشروط به دوستی و محبت به آن حضرت و شیعه او بودن است. در این زمینه، دعاهای متعددی وجود دارد که از جمله آن ها دعا، دعای عهد است که در  مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی است. 
حضرت ابراهیم -علی نبینا و آله و علیه السلام - پس از آن که در جانب عرش الهی، انوار چهارده معصوم علیهم السلام را می بیند به خدواند متعال می فرماید: 
«ای خدای بزرگ من! نورهایی اطراف آن چهارده نور می بینم که تعداد آن ها را نمی تواند بشمارد، مگر تو. 
خداوند متعال می فرماید: ای ابراهیم! آن ها شیعیان و دوست داران ایشانند. ابراهیم گفت: خدای من! شیعیان و دوست داران ایشان به چه نشانه هایی شناخته می شنوند؟ خداوند متعال فرمودند: به خواندن پنجاه و یک رکعت نماز در شبانه روز و بلند گفتن بسم الله الرحمن الرحیم و انجام قنوت قبل از رکوع و سجده شکر و انگشتر به دست راست نمودن. ابراهیم گفت: بار پروردگار! مرا از شیعیان و دوست داران ایشان آن انوار مقدس، یعنی معصومین علیهم السلام قرار بده. خدواند متعال فرمود: به تحقیق تو را از آن ها شیعیان و دوستاشان قرار دادم. و خدواند متعال در حق او این آیه شریفه را نازل کرد: (و ان من شیعته… . سوره مبارکه صافات آیه 84 -83)
یعنی به درستی که ابراهیم از شیعیان او است که با دلی پاک به پروردگارش ایمان آورد.»


تکلیف چهل و نهم:
تکلیف دیگر، نصرت و یاری کردن آن حضرت است که یاری و نصرت خدواند متعال است. منظور از نصرت و یاری امام عصر علیه السلام، این است که مؤمن باید نسبت به آن چه خواست آن حضرت است و اراده و غرض ایشان به آن تعلق گرفته است، اقدام نموده و اهتمام ورزد و در آن نهایت سعی و کوشش خود را به جای آورد.
نصرت امام زمان علیه السلام بسته به زمان، مکان، اوضاع و احوال موجود، متفاوت است. نصرت در زمان غیبت، عین نصرت در زمان ظهور نیست. نصرت در زمان غیبت به آن است که مؤمن خود سازی کند و تقوی را رعایت کرده و تقیه را از دست ندهد و در حق آن حضرت و شیعیان او دعا کند و مناقب و فضایل آن حضرت را بیان نماید و دوستان و شیعیان او را در امور مشروع و مطلوب، نصرت و یاری رساند و تالیف و نشر کتب مروج و محیی دین را به عهده گیرد و…، آن هم به حد توان و امکان و استطاعت.
اما نصرت در زمان ظهور با جهاد در کنار امام زمان علیه السلام و صبر بر زخم ها و سختی ها و بذل جان و مال و مانند آن به دست می آید. 


تکلیف پنجاهم (تابع تکلیف چهل و نهم):
مؤمن باید برای و خدمت به امام زمان علیه السلام در زمان ظهور و قیام او عزمی قلبی و اعتقادی راسخ و بدون شک و تردید داشته باشد.
امام صادق علیه السلام می فرماید: «به خاطر نیت هایتان ثواب کسی را دارید که در رکاب آن حضرت شهید شده است، اگر چه در بستر های خود بمیرید.»
امام صادق علیه السلام می فرماید: «من خود را از شهیدان کربلا بیرون نمی دانم و ثواب خود را کم تر از ثواب آن ها نمی شمارم؛ زیرا نیت من یاری آن هاست اگر آن روز را می دیدم. هم چنین شیعیان ما، همه شهید هستند اگر چه در بستر های خود بمیرند.»


تکلیف پنجاه و یکم (تابع تکلیف چهل و نهم):
تکلیف دیگر مردم، اجتماع و اتفاق نمودن بر یاری و نصرت امام زمان علیه السلام است. بی شک در اتفاق و اجتماع تأثیری است که در انفراد و جدایی آن تاثیر نیست. آیه شریفه: (تعاونوا علی البر و التقوی) سوره مائده آیه 2. دلالت بر لزوم و وجوب این اتفاق دارد. امیر المؤمنین علیه السلام می فرماید: «ای مردم! اگر یکدیگر را از یاری حق، باز نمی داشتند و در پست گردانیدن باطل سستی نمی کردید، کسی که مانند شما نیست، در شما طمع نمی کرد و قوت نمی گرفت.» حضرت مهدی علیه السلام در توفیع شریف خود فرموده اند: «و همانا اگر شیعیان ما -که خدواند آن ها را در اطاعت خویش یاری دهد -در وفای به عهدی که بر ایشان است یکدل و مصمم بودند، نعمت و خجستگی لقا و دیدار ما از ایشان به تاخیر نمی افتاد.»


تکلیف پنجاه دوم (تابع تکلیف چهل و نهم):
مؤمنان باید دعا کنند تا خدواند متعال آنان را در زمان ظهور از اصحاب و انصار حضرت مهدی علیه السلام و از ملتزمان رکاب ایشان قرار دهد و زمان ظهور آن حضرت را درک کنند. در این زمینه، دعاهای متعددی روایت شده است؛ مانند: دعای نور و دعای عهد که در کتاب های دعا، از اهل بیت علیهم السلام. روایت شده اند.
در دعای عهد می خوانیم:
«واجعلنی من انصاره و اشیاعه و الذابین عنه و اجعلنی من المستشهدین بین سیده
«خدایا! مرا از انصار و پیروان و یاران و مدافعان آن حضرت و از شهیدان پیش رویش قرار ده.»
مؤمنان باید کنند و از خداوند متعال بخواهند در عصر غیبت نیز از اصحاب و انصار آن بزرگوار بوده و از ملتزمان رکاب ایشان باشند؛ یعنی همان طور که این دعا و این آرزو را برای زمان ظهور آن حضرت دارند، برای زمان غیبت داشته باشند.


تکلیف پنجاه و سوم (تابع تکلیف پنجاه و دوم):
تکلیف دیگر، خواندن دعای نور است که از امامان شیعه علیه السلام روایت شده و در کتب های معتبر روایی و دعا موجود است.
از حضرت صادق علیه السلام روایت است که آن حضرت فرمودند:
«هر کس چهل صبح، خدا. را با این عهد بخواند، از انصار قائم ما -عجل الله تعالی خواهد. بود و اگر قبل از ظهور آن حضرت بمیرد [و ایشان را درک ننماید] خدای تعالی او را از قبرش زنده بیرون خواهد آورد [و بر می گردد به دنیا تا در خدمت آن حضرت باشد] و در برابر هر کلمه، هزار حسنه برای او بنویسد و هزار. گناه از او محو نماید.»
مطلع این دعا این است:
«بسم الله الرحمن الرحیم اللهم رب النور العظیم و رب الکرسی الربیع… .» 
در آخر این دعا سه مرتبه دست را بر ران راست خود می زنی و در هر مرتبه می گویی:
«العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان


از سید محمد رضا حسینی مطلق


نویسند کبری شعبانی


تاریخ ارسال مطلب: ۱۲:۰ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۶
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه