دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸
کد مطلب: ۶۶۷۳

تکالیف مؤمنان در عصر غیبت
مهدویت

تکالیف مؤمنان در عصر غیبت

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید <::
از جمله تکالیف مؤمنان آن است که در عصر غیبت، راه و طریق به سوی امام زمان عج الله را باز و مفتوح دانسته، بسته و مسدود ندانند...

بسم الله الرّحمن الرّحیم

تکلیف بیست و چهارم:

مرابطه با امام عصر علیه السلام از تکالیف مؤمنان است و این مرابطه بر سه قسم می باشد. مرابطه از ربط، به معنای بستن بوده و مصدر آن رباط به معنای ملازم و مراتب بودن مرزهای دشمن، و باز به معنای کلی ملازم و مواظب بودن است. اما مرابطه در اصطلاح کتاب خدا و سنت عبارت است از سه امر که همان سه قسم مرابطه است:
اول: نگهداشتن سلاح و اسب و مانند آن ها در انتظار ظهور امام زمان عج الله و به امید یاری ایشان و استفاده از آن ها به نفع آن حضرت، در زمان ظهور است. این گونه مرابطه که پیش از این نیز بیان شد، از مستحبات دینی است.
دوم: همان چیزی است که فقها در کتاب جهاد خود ذکر کرده اند و آن، این که مؤمن در یکی از مرزها و نقطه ای که احتمال نفوذ دشمن در آن است، مرکب و سلاح خود را نگاه دارد و نگهبانی دهد تا بلاد اسلام را از هجوم و تجاوز احتمالی دشمنان اسلام حفظ کند و در صورت حمله به مقابله با آنان بر خیزد. کمترین زمان این مرابطه سه روز و بیشترین آن چهل روز است و اگر از چهل روز بگذارد، ثواب این شخص مرابط، ثواب مجاهدان فی سبیل الله خواهد بود. این گونه مرابطه نیز چه در زمان ظهور و چه در زمان غیبت مستحب است.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «یک شب مرابطه در راه خدا، از یک ماه روزه گرفتن و شب زنده داری به عبادت، بهتر است و اگر بمیرد، عملی که انجام می داد، برای او جریان خواهد داشت و روزی اش برای او جاری خواهد شد و از فرشته ممتحن سوال کننده قبر نجات خواهد یافت.» 
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «هر مرده ای نامه عملش مهر و بسته می شود، مگر شخصی که در راه خدا مرابطه نموده است که همانا عمل او تا قیامت افزایش می یابد و از فرشته سؤال قبر ایمن خواهد گشت.»
سوم: این که مؤمن با امام زمان خود مرابطه داشته باشد؛ یعنی خود را به ریسمان و رشته ولایت او ببندد و مرتبط سازد و یاری و تبعیت از او را ملتزم و متعهد شود. این نوع مرابطه، واجب عینی بوده و بر هر فرد مؤمن واجب است. این معنا از مرابطه بر خلاف معنای دوم مرابطه، نیابت نمی پذیرد و نمی توان کسی را در آن، از طرف خود نایب نمود. این نوع مرابطه بسیار مهم و از ارکان ایمان است و خدواند متعال بدون آن هیچ عملی را از انسان نمی پذیرد. 
امام صادق علیه السلام فرمودند: «بر مصیبت ها صبر کنید و در شکیبایی و استقامت در انجام واجبات بر یکدیگر پیشی گیرید و با امامان خود مرابطه داشته باشید.»
امام باقر علیه السلام در حق این سخن خدواند عز و جل (یا ایها الذین آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا.) می فرمایند: «یعنی در انجام واجبات صبر و ثبات داشته باشید و در مقابل دشمنان پایداری نمایید و با امام منتظر خود مرابطه داشته باشید.»
امام صادق علیه السلام در معنی این فراز از آیه یعنی (و رابطوا) می فرمایند: «المقام مع امامکم
«بر پای ماندن با امام تان (همراهی و ایستادگی با امام زمان عج الله).»

تکلیف بیست و پنجم: 

از جمله تکالیف مؤمنان آن است که در عصر غیبت، راه و طریق به سوی امام زمان عج الله را باز و مفتوح دانسته، بسته و مسدود ندانند. البته تحقق این امر و معنا، و درک و قبول آن نصیب هر کس نخواهد شد. مؤمن باید راه را به سوی امام خویش گشوده بداند و با او تکلم کند و خواسته های خویش را از او بخواهد؛ زیرا او شنوا و بیدار و پاسخ گوی در خواست مؤمنان است.
راوی می گوید: به ابی الحسن علیه السلام نوشتم، مردی دوست دارد مطلب خود را به امام خود برساند، هم آن چه را که دوست دارد به خدا جل و جلاله برساند، آن حضرت نوشتند:
«اگر تو را حاجتی است پس لب های خود را حرکت بده، که جواب تو خواهد آمد.»
در روایت آمده است که حضرت علی بن محمد علیها السلام  به شخصی فرمودند: «هر وقت خواستی حاجتی را طلب کنی،  آن را بنویس و زیر جا نماز خود بگذار و ساعتی رها کن؛ سپس بیرون بیاور و در آن نظر کن.»
راوی می گوید: «این کار را کردم و جواب آن چه خواسته بودم، یافتم، در حالی که امضای آن حضرت در آن بود.»

تکلیف بیست و ششم (تابع تکلیف بیست و پنجم):

از جمله تکالیف آن است که مؤمنان در هنگام گرفتاری ها، شداید، بلایا، امراض و مانند آن ها و حتی در شبهات و فتنه های معنوی که می توانند آفت دین و ایمان افراد باشند، به امام زمان عج الله متمسک شده و از او استمداد و استعانت بجویند و فریاد استغاثه و یاری خود را به سوی او بلند کنند. این سخن حق تعالی است که می فرماید: (و لله الاسماء فادعوه بها.) سوره اعراف آیه 180. 
«و برای خدا اسما حسنی نیکو است؛ پس به وسیله آنها خدا را بخوانید و دعا کنید.» 
از امام صادق علیه السلام روایت شده است: «نحن و الله الاسماء الحسین.» به خدا سوگند! ما اسما حسنی هستیم.
امام رضا علیه السلام می فرمایند: هر گاه بر شما گرفتاری و شدتی وارد شد، به وسیله ما از خداوند عز و جل کمک بگیرید و این همان است که خداوند عز و جل فرموده است: (و لله الاسماء الحسنی فادعوه بها.) بی شک، مردم باید به سرور و امام خود مراجعه نمایند و از او کمک بخواهند؛ زیرا در غیر این صورت، در مهمات و حوائج و گرفتاری های خود باقی مانده و از ذلت و زبونی در امان نخواهند ماند.

تکلیف بیست و هفتم (تابع تکلیف بیستم و ششم):

مؤمن باید برای عرض حوائج خود و رفع مشکلات، از دعاها، نماز ها، وسایل و اسبابی که ائمه هدی علیهم السلام برای راهیابی و توسل به آن حضرت معرفی کرده اند، استفاده نمایند و از این دعاها و نماز ها و مانند آنها غفلت نورزند که در ادامه به پاره ای از آن ها اشاره می شود و به یاری خدا در رساله ای مستقل، راه های ارتباط با آن حضرت و عرض حاجات، به تفصیل بیان خواهد شد.
یک نماز: شب پنج شنبه یا شب جمعه، زیر آسمان و بر روی بام در حالی که سرت پوشیده نیست، دو رکعت نماز بگذار و بعد از نماز، پانصد و نود و پنج (595) مرتبه بگو: یا حجه القائم. پیوند معنوی با ساحت مقدس مهدوی ص 252ّ.
«دعای الهی عظم البلاء و برح الخفاء…» مصباح الکفعمی ص 176؛ بعد از دعای توسل در مفتاتیح جنان  شیخ عباس قمی بیان شده این دعا را امام زمان عج الله به شخصی که در زندانی بود، تعلیم نمودند او خلاص شد. 
یک زیارت: از بهترین زیارات آن حضرت برای عرض حوائج، زیارت آل یاسین بحار ج 53 ص 171 باب 31 ح 5 است که در کتب دعا ضبط و محفوظ است و مطلع آن این است: «سلام علی آل یس السلام علیک یا داعی الله و ربانی البته… . »
یک ذکر: زمان حاجت روی به قبله بایست، در حالی که سرت پوشیده نیست (570) مرتبه بگو: «یا حجه القائم» پیوند معنوی با ساحت قدس مهدوی ص 252.

تکلیف بیست و هشتم:

دعا برای حفظ وجود مبارک امام عصر عج الله از بلایا و آفات زمینی و آسمانی و از شر شیاطین انسی و جنی، تکلیف و وظیفه بعدی مؤمن است. 
مؤمن و محب آن حضرت باید این دعا را هر روز و شب و هر صبح و شام و در نهایت، همه اوقات انجام دهد، به ویژه در اوقاتی که دعا مقرون به اجابت است. در این مورد خواندن دعایی که در تکلیف بعد آمده است، مستحسن و به جا است که مطلع آن این است: «اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن… .»

تکلیف بیست و نهم (تابع تکلیف بیستم و هشتم):

تکلیف دیگر خواندن این دعا است که در روایات ائمه معصومین علیهم السلام به خواندن آن سفارش شده است.
«اللهم کن لولیک الحجه ابن الحسن صلواتک علیه و علی ابابه فی هذا الساعه و فی کل ساعه ولیا و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا. مصباح المتهجد ص 630؛ البلد الامین ص 203. 
بارالها! در این هنگام و برای همیشه، ولی امرت، حجه بن الحسن را -که درودهایت بر او و پدرانش باد -سر پرست و نگهدار و رهبر و یاور و رهنما و نگهبان باش تا گیتی را به فرمان او در آوری و تا دیر زمان، بهره مندش گردانی.

تکلیف سی ام:

یکی دیگر از تکالیف، صدقه دادن برای سلامتی و حفظ وجود آن امام مبین است. مقدار و اندازه و کیفیت آن چندان مهم نیست، آن چه مهم است، خلوص نیت و دادن صدقه به اندازه توان و فراخور حال مؤمن است. دادن صدقه می تواند روزانه، هفتگی و یا حتی ماهانه باشد.
هنگام دادن صدقه برای سلامتی حضرت حجه عج الله، می توان سلامتی دیگر عزیزان خود، هم چون پدر، مادر، فرزند، استاد و… را نیز نیت کرد و برای مجموع افرادی که نیت شده اند، صدقه واحدی داد.

تکلیف سی و یکم: 

تکلیف دیگر مردم، آن است که نام امام زمان عج الله را به کار نگیرند و بیان ننمایند و در این امر تقیه کنند و حتی المقدور از القاب و کنیه ایشان استفاده کنند. مقصود از نام آن حضرت، همان محمد است که نام و اسم پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می باشد.
ذکر نام شریف آن حضرت در محافل و مجامع دشمنان دین و هر جا که خوف ضرر یا شماتت و مثل آن است و جای تقیه می باشد، قطعا حرام است، حتی ذکر لقب حضرت و نیز نام باقی ائمه و القاب آنان در صورت خوف ضرر و لزوم تقیه، حرام است. اما این حرمت، یعنی حرمت ذکر نام شریف آن حضرت در باقی موارد، به عنوان مثال، در دیگر محافل و مجامع مردمی، که در آن ها خوف ضرر یا شماتت و مثل آن لزوم تقیه نمی باشد، محل اختلاف بین علما است؛ البته آنچه از ادله موضوع بر می آید، حرمت و عدم جواز ذکر نام آن حضرت است.
رسول اکرم می فرمایند: «او کسی است که قبل از ظهورش نام او را آشکارا نمی برد مگر شخص کافر.» امام حسن عسکری علیه السلام می بفرمایند: «قبل از ظهورش برای احدی حلال نیست او را با نامش محمد یا کنیه اش ابو القاسم یاد نماید و بنامد.» 
روایات صیحیح و معتبر و بسیاری در این موضوع وجود دارد که مستفیضه و بلکه متواتر معنوی بوده و بر حرمت ذکر نام و کنیه حضرت مهدی عج الله، قبل از ظهور او دلالت دارند. این روایات را می توان در کتابهای مشروح جستجو کرد.
اگر نگوییم ذکر نام آن حضرت (م ح م د) مطلقا حرام است، باید گفت ذکر نام ایشان در حال خوف و لزوم تقیه، قطعا حرام و در باقی موارد مکروه یا دست کم نا مطلوب و بدون حسن است و بهتر، ترک آن است.
بدون شک، ذکر نام آن حضرت در دعا و مناجات، آن جا که آشکارا و در محافل و مجامع نباشد، جایز است هر چند ترک آن احوط می باشد. احوط به معنای احتیاط مستحب است هم چنین ذکر نام ایشان در خفا و در نفس، آن گونه که خود شخص بشنود جایز است، اگر چه خلاف احتیاط است. ذکر نام آن حضرت در مصنفات و کتاب ها نیز بدون اشکال به نظر می رسد؛ زیرا از زمان مرحوم کلینی تا کنون علمای اعلام، نام امام زمان عج الله را در کتاب های خود برده اند و سیره آنان بر این امر دایر بوده واحدی آنان را انکار و رد ننموده است.
بیان نام آن حضرت با حروف مقطع (م ح م د) یا به صورت کنایه و اشاره، مثل آن که گفته شود: اسم او، اسم رسول خدا و کنیه او، کنیه رسول خدا است نباید اشکال داشته باشد. هم چنین ذکر نام یا کنیه حضرت در محافل و مجامع خاص، یعنی محافل و مجامع شیعه، به ویژه خواص شیعه مثلا علما و اتقیا، در حالی که خوف و تقیه ای در کار نباشد، جایز است که روایات متعددی نیز بر این جواز دلالت دارند.
البته، در تمام مواردی که ذکر نام امام زمان عج الله جایز است، احوط و احسن و اولی، ترک نام آن حضرت می باشد، حتی اگر ذکر نام ایشان با اشاره و کنایه باشد، مگر در صورت ضرورت و لزوم.
اما این که چرا ذکر نام و کنیه آن حضرت حرام است و علت آن چیست؟ باید گفت: اگر چه توان، برای آن علل زیادی را بر شمرد، اما باید اذعان داشت، علت واقعی آن بر ما مخفی است.
یکی دیگر از نام های حضرت مهدی عج الله نام دیگر حضرت رسول ، احمد است. آیا ذکر این نام نیز حرام است. یا خیر؟ در مجموع باید بیان داشت: ذکر این نام حرام نیست، ولی احتیاط، در ترک آن است، و آن چه تا حال گفته شد، شامل این نام آن حضرت نیز می شود و بنا بر احتیاط، هر دو نام در حکم واحد هستند. از بعضی روایات می توان استفاده کرد که ذکر کنیه آن حضرت نیز حرام است و در حکم نام و اسم آن بزرگوار می باشد. حال آیا در واقع و حقیقت امر، ذکر کنیه آن حضرت حرام است و باید از ذکر آن نیز پرهیز کرد یا خیر؟ در پاسخ باید گفت: اقوی قوی تر و نیرومندتر؛ آن چه نزد مجتهد قوی تر به نظر می رسد و به معنای احتیاط مستحب است آن است که ذکر کنیه حضرت مهدی عج الله حرام نیست، اما احوط، حرمت آن و احتیاط در ترک آن است.
در حدیث خضر آمده است: «گواهی می دهم بر مردی از فرزندان حسین علیه السلام که کنیه و نام او برده نمی شود تا خدواند امر او را آشکار سازد.
و روایتی نیز که پیش از این، از امام حسن عسکری علیه السلام روایت شده است بر این مطلب دلالت دارد.

تکلیف سی و دو: 

رعایت ادب و پرهیز از بی ادبی نسبت به ساحت مقدس امام زمان عج الله، تکلیف دیگر مؤمن است. شرکت در مجالس و محافلی که در آن ها، امام عصر عج الله،  به بدی یاد شده یا مورد انکار قرار می گیرند یا ذکر و یاد آن حضرت به تمسخر گرفته می شود، از مصادیق و موجبات بی ادبی در حق آن حضرت است که باید به شدت از آن پرهیز کرد. حتی باید از شرکت در مجالسی که از ذکر خدا و یاد امام عصر عج الله تعالی خالی است و اهل آن، از یاد آن حضرت غافلند، پرهیز کرد؛ زیرا شرکت در چنین محافل و مجالس نیز از مصادیق قطعی عدم رعایت ادب نسبت به آن حضرت است.
امام صادق علیه السلام می فرمایند: «هر کس ایمان به خدا و جهان آخرت دارد، در مجلسی که در آن امامی سست و تباه می گردد یا به مومنی عیب گرفته می شود، نمی نشیند.»
عدم رعایت تکالیف و وظایفی که نسبت به امام زمان عج الله وجود دارد یا سهل انگاری و کوتاهی در انجام آن ها و یا توسل به غیر آن حضرت و خاندان پاک او، در گرفتاری ها و هجوم سختی ها و مشکلات یا اشکال به احکام دین و آن چه پیامبر اسلام آورده است یا توهین به احکام الله که توهین به ساحت مقدس آن حضرت می باشد و هم چنین دشمنی با دشمنان امام زمان عج الله و یا دوستی  با دشمنان او و دشمنان دین، همه از مصادیق بی حرمتی و عدم رعایت ادب نسبت به آن حضرت هستند.
اسباب و موجبات دیگر بی حرمتی و عدم رعایت ادب نسبت به ساخت مقدس امام زمان عج الله، نزد اهل بصیرت پوشیده نیست که باید از آن ها نیز پرهیز کرد. 

تکلیف سی و سوم (تابع تکلیف سی و دوم):

دیگر از تکالیف مردم در قبال آن حضرت، رعایت ادب نسبت به آن بزرگوار هنگام ذکر و یاد ایشان است. مؤمن باید آن حضرت را تنها با القاب شریف و مبارک ایشان، نظیر حجه، قائم، مهدی، صاحب الامر، صاحب الزمان و مانند آن ها و یا کنیه او، نظیر ابا صالح و مانند آن خطاب و یاد نماید.
هم چنین، مؤمن باید هنگام خواندن و نوشتن اسامی مقدس آن حضرت، تعظیم را مراعات نموده و اسامی ایشان را با احترام و تعظیم بیان دارد و به عنوان مثال، از عناوین و عباراتی هم چون حضرت یا مولا، ابتدای نام آن حضرت، و از سلام ها، درود ها و دعاهایی هم چون علیه السلام، سلام الله علیه، علیه الصلاه و السلام، اروحناله الفداء، عجل الله تعالی فرجه الشریف، پس از نام ایشان استفاده کند.
رسول خدا فرمودند: «هر کس در کتابی بر من درود بفرستد، مادامی که اسم من در آن کتاب است، ملائکه پیوسته برای او طلب مغفرت می نمایند.»
باید در خاطر سپرد که تعظیم آن حضرت و دیگر ائمه اطهار علیهم السلام به نوشتن (ص) کنایه از صلی الله علیه و آله و سلم یا (ع) کنایه از علیه السلام یا (عج) کنایه از عجل الله تعالی فرجه الشریف و مانند آن به دست نمی آید و باید از این گونه رموز پرهیز کرد.
مولفین و مصنفینی را می بینیم که رشته کلام را طول داده و از اطاله کلام و اضافه گویی پرهیز نمی نمایند و هم چنین خطبا و سخن ورانی را می بینیم که از اضافه گویی و پرگویی پرهیز ندارد، اما هم این که به تعظیم و تکریم یاد ائمه هدی علیهم السلام می رسند، یا اصلا آن را رعایت نمی نمایند یا از رمز استفاده می کنند و به جای صلی الله علیه و آله و سلم می نویسند (ص) یا صلی الله، به شکل ناقص و دم بریده؛ و به جای علیه السلام و عجل الله تعالی فرجه الشریف از رموزی چون (ع) و (عج) استفاده نموده و یا به طور ناقص آنها را یاد می نمایند. و به جای «رضوان الله تعالی علیه» یا رحمه الله علیه از رمز (رض) و (ره) استفاده می کنند، در حالی که استفاده از این رمز نه تنها رعایت ادب نیست، بلکه خود نوعی بی ادبی بحساب می آید.
دیگر از شرایط ادب در برابر آن حضرت، آن است که نام و اسامی آن بزرگوار، بدون طهارت لمس نگردند و جایی بیان نشوند که مورد وهن و سبکی قرار می گیرند.
آن چه به عنوان رعایت ادب بیان شد، شمع ای از بسیار است که نزد اهل بصیرت روشن است و آن چه بیان شد، در حق باقی معصومین علیهم السلام نیز صادق است.

تکلیف سی و چهارم (تابع تکلیف سی و دوم):

یکی دیگر از تکالیف مردم آن است که در صورت شنیدن و دیدن اسم مبارک آن حضرت و القاب و کنیه او، احترام لازم را مبذول داشته و برای تعظیم و تکریم آن بزرگوار از جای خود بر خاسته و بایستند، به ویژه به جهت اسم مبارک قائم.
روزی در مجلس حضرت صادق علیه السلام، اسم مبارک امام زمان عج الله برده شد و حضرت برای تعظیم و احترام آن حضرت برخاستند.
دعبل، قصیده خود را نزد حضرت رضا علیه السلام خواند و به ذکر حضرت حجه رسید، حضرت امام رضا علیه السلام دست خود را بر سر گذاشتند و برای تواضع بر خاستند و کاملا ایستادند و برای فرج آن حضرت دعا کردند.
بر خاستن برای نام گرامی آن حضرت، به ویژه نام قائم می توان به این معنا باشد که ما برای نصرت و یاری تو آماده ایم و برای این کار قیام خواهیم کرد؛ از طرفی بدون شک، هر جا که نام مبارک آن حضرت برده شود، آن وجود مقدس فورا حاضر شده و به گوینده توجه خواهند نمود، پس سزاوار است به جهت احترام حضور و ورود آن وجود مقدس، قیام کرده و بایستیم.

تکلیف سی و پنجم:

تکلیف دیگر مردم، خشوع و فروتنی و خشیت دل هنگام یاد و ذکر آن حضرت است.
«قال الله تعالی: (الم یان للذین امنوا ان نخشع قلوبهم لذکر الله و ما انزل من الحق) سوره مبارکه حدید آیه 16. 
«آیا زمان آن نرسیده است تا دل های آنان که ایمان آورده اند، از ذکر خدا و آن چه از حق نازل شده است، خاشع گردد و دل بسپارند.»
امام باقر علیه السلام می فرمایند:
«ذکر ما و یاد ما همانا ذکر و یاد خداست.» 
پس باید در یاد و ذکر آن حضرت، قلوب مؤمنان خاشع و فروتن باشد. امام صادق علیه السلام در دعای روز جمعه می فرمایند:
«اللهم انی اتقرب الیک بقلب خاضع و الی ولیک ببدن خاشع و الی الائمه الراشدین بفواد متواضع
«پروردگار! به درستی که من به سوی تو با قلبی خاضع و به سوی ولی تو با بدنی فروتن و به سوی امامان هدایت گر با قلبی متواضع، تقرب می جویم.»

کلیف سی و ششم:

بدن مؤمن باید نسبت به آن حضرت خاشع باشد؛ یعنی اعضای بدن او باید در جهت خدمت و بر پاداشتن امر آن حضرت باشد و اقرار داشته باشد که نزد ایشان فردی مستمند و حقیر است و عظمت و بزرگی، از آن امام زمان عج الله بوده و باید در فعل و عمل و قلب خویش، در اطاعت و پیروی و خدمت به آن حضرت باشد.
حضرت صادق علیه السلام در دعای روز جمعه می فرمایند:
«اللهم انی اتقرب الیک بقلب خاضع و الی ولیک ببدن خاشع.»
«پروردگار! به درستی که من به سوی تو با قلبی خاضع و به سوی ولی تو با بدنی فروتن تقرب می جویم.»


از سید محمد رضا حسینی مطلق


نویسنده کبری شعبانی


تاریخ ارسال مطلب: ۱۵:۲۳ - ۱۳۹۸/۱۱/۶
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه