جمعه ۹ اسفند ۱۳۹۸
کد مطلب: ۶۶۰۴

راه وصال به حضرت حجت بن الحسن(عج)
مهدویت

راه وصال به حضرت حجت بن الحسن(عج)

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید <::
یکی دیگر از تکالیف مردم، فرمان برداری از آنان است، و این از اهم تکلیف عباد در عصر غیبت و بلکه حتی در عصر ظهور آن حضرت می باشد.

بسم الله الرّحمن الرّحیم 

راه وصال:

تکلیف سیزدهم:
یکی دیگر از تکالیف مردم، اولا: معرفت و شناسایی روایات حدیث و دانشمندان دین و آگاهان اخبار اهل بیت علیهم السلام به ویژه عاملین آنها یعنی همان سلسله جلیله فقهای عظام و علمای ربانی و ثانیا: فرمان برداری از آنان است، و این از اهم تکلیف عباد در عصر غیبت و بلکه حتی در عصر ظهور آن حضرت می باشد.
در عصر غیبت، ایمان آوردن و اقرار نمودن به نمودن به نوع این علما واجب و لازم است و پیروی و تقلید از یک نفر از مجتهدان آنان، بر مقلد، واجب و الزامی است که شرح و تفصیل آن در این مختصر نمی گنجد. اما به طور مختصر باید بیان داشت که مؤمن باید در عصر غیبت، یا خود مجتهد باشد و یا در همه اعمال، عمل به احتیاط کند و یا مقلد باشد و در فروع دین از یک مجتهد جامع الشرائط تقلید نماید و این، یک فرع و شاخه از تکلیفی است که بیان شد.
در توضیح و شرح این شرح از تکلیف، باید اظهار داشت، همان گونه که به روایان حدیث و دانشمندان دین دستور داده شده است تا با هدایت مردم، آنان را در امر دنیا و آخرت شان یاری رسانند، به مردم نیز دستور داده شده است که از دانشمندان دین و علمای عاملین دستور بگیرند و به آن عمل کنند که این مختصر را جای اقامه براهین و ادله آن نیست آن چه تنها در این مختصر می توان اظهار داشت، این است که به حکم عقل و شرع، رجوع به اهل خبره در هر امر و راهی نه تنها صحیح است، بلکه تنها راه پیروزی و نیل به اهداف و مقاصد است و تمام عقلای عالم نیز بر آن اتفاق دارند.
(فاسئلوا اهل الذکر ان کنتم. لا تعلمون) «سوره مبارکه نحل آیه 43. از اهل ذکر بپرسید اگر شما نمی دانید.» 
وقتی است که در امر دین و دنیا و سعادت دو سرا، تنها راه نجات و رستگاری رجوع به اهل خبره و صاحبان رأی، یعنی همان دانشمندان دین و علمای عاملین است که در این میان، مجتهدان جامع الشرائط جایگاه خاص و ویژه ای دارند و اطاعت از ایشان از اهم واجبات است و نباید حتی لحظه ای در آن تسامح به خرج داد، بلکه شاید بتوان گفت در راس همه تکالیف، این تکلیف است که جایگاه مؤمن را نسبت به حجت وقت روشن نموده و امر او را در دنیا و آخرت قوام می بخشد و در سایه این فرمان برداری و این تقلید است که اطاعت و فرمان برداری واقعی از آن حضرت تحقق می یابد و سعادت دنیا و آخرت انسان تضمین می شود و اصولا اطاعت و فرمان برداری از آن حضرت صورت نخواهد یافت و حقیقت و واقعیتی پیدا نخواهد کرد مگر در سایه اطاعت و فرمان برداری از مجتهد جامع الشرائط، مجتهدی را جامع الشرائط می دانند که مرد، بالغ، عاقل، شیعه دوازده امامی، حلال زاده، زنده و عادل، صائن نفس. حافظ دین، مخالف هوای نفس و مطیع امر خداوند متعال باشد. (رساله توضیح المسائل، احکام تقلید مسأله 2) که به تعبیر دیگر می توان از آن به ولی فقیه یاد نمود. آری، اطاعت از حضرت مهدی عج الله در سایه اطاعت از نایب او که در عصر غیبت همان مجتهد جامع الشرایط و ولی فقیه است، بدست می آید که در راس راویان حدیث و علما و داعیان دین قرار دارد.
اصل ولایت فقیه، که یکی از اصول اساسی و اصیل دینداری و دین باوری در عصر غیبت است، بر هم این مبنا وضع شده است که در آن هیچ شک و شبهه ای نیست و اصطلاح ولی فقیه اگر به عنوان یک اصطلاح خاص مد نظر قرار گیرد و مقصود از آن مجتهد جامع الشرایطی باشد که رهبری جامعه اسلامی را به عهده دارد و از طرف ملت، رهبری و ولایت او پذیرفته شده است، اطاعت و پیروی از او در راس واجبات می باشد.
اگر اطاعت و پیروی از راویان و دانشمندان دین واجب است و اگر در این میان، مجتهدان جامع الشرایط، در مقام اول قرار دارند ولی فقیه، در این میان آنان، مقام اول را داراست که باید بیش از همه و پیش از همه، از او که ولایت و زعامت کل مسلمین را عهده دار است، اطاعت و فرمان برداری کرد، و اطاعت و فرمان برداری از حضرت حجه علیه السلام تنها در سایه اطاعت و فرمان برداری از این ولی فقیه که منصب ولایت  فقیه را عهده دار است، تحقق می یابد و سرپیچی و نافرمانی از او در حقیقت سرپیچی و نافرمانی از حضرت مهدی عج الله است.
خداوند متعال به حضرت عیسی علیه السلام فرمودند: علما را بزرگ بدار و برتری آنان را درک کن که همانا من آنان را بر جمیع آفریده های خویش، جز انبیا و مرسلین، برتری داده ام؛ مانند فضل و برتری خورشید بر ستارگان و هم چون برتری آخرت بر دنیا و مانند فضل و برتری خودم بر همه چیز.
حضرت بقیه الله در نامه خود به اسحاق بن یعقوب می نویسند: «و اما درباره رویدادها و پیش آمد هایی که در آینده روی خواهد داد، به راویان حدیث ما رجوع نمایید؛ زیرا آنان حجت من هستند بر شما و من حجت خدا می باشم. امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند: «و اما هر فقیه که نگه در نفس خویش و حافظ دین خود و مخالف با هوا و خواهش خویش و مطیع امر مولای خود باشد، بر عوام لازم است تا از او تقلید کنند و این گونه نمی باشند مگر بعضی از فقها شیعه، نه همه آنان»

تکلیف چهاردهم:
تکلیف دیگر، پیروی و تبعیت ار اولیاء الله و عارفین الهی است؛ یعنی لزوم سلوک الی الله و تبعیت و پیروی از کسانی که به مقام وصل و فنا رسیده و مودب به آداب الهی شده اند و درجات و منازل و مقامات معرفت و سلوک را به نهایت رسانیده و از غیر او منقطع شده اند.
در میان علما و دانشمندان دین و روایان حدیث اهل بیت علیهم السلام و در میان اهل عمل و اخلاص اند، جمعی هستند که احراز مقام مخلصین نموده و به مقام شامخ کاملین الله رسیده اند. آنان که عارفان بالله بوده و به منزلگاه وصل رسیده اند و در آن دلت مقدس فانی شده اند.
بر مؤمنان لازم است که به دنبال معرفت و شناخت ایشان باشند تا با هدایت آنان هدایت شده و با راهنمایی آنان به سر چشمه همه خوبی ها نایل آیند و به آن مقصد اعلا برسند. 
به حکم عقل و نقل اطاعت و پیروی از این گونه از علما که د ر راس همه علما می باشند و پیش از همه و بیش از همه، به آن چه قایلند عمل می کنند، واجب و لازم است و از هیچ گریزی نمی باشد. 
باید این گونه از علما را در اطراف زمین جستجو کرد و آنان را شناخت و معرفت پیدا کرد؛ سپس کمر همت را محکم بست و تبعیت و پیروی از آنان را شعار خود قرار داد و ظاهرا و باطنا به ایشان معتقد بود و ذره ای از شاهراه هدایت آنها خارج نشد و از آن ها اطاعت کامل نمود تنها د سایه هدایت و پیروی از این مردان الهی است که مؤمن به مقصد می رسد و می تواند درجات، مراتب، منازل و مقامات سلوک و تهذیب نفس را طی نموده و از مصادق راستین (قد افلح) گردد. در عصر و زمانی، برخی از این شجره طیبه وجود دارند که دسترسی به آنان بر طالبان واقعی حقیقت «ایسر من کل بشیر» است. سوره مبارکه مؤمنون آیه 1؛ سوره مبارکه اعلی آیه 14؛ سوره مبارکه شمس آیه 9. 
اینان باید همان کسانی باشند که امام صادق علیه السلام در حق آن ها می بفرمایند:
«سوگند به آن که جانم در دست اوست، همانا در زمین و اطراف آن مؤمنانی هستند که تمام دنیا در نزد آنان، به اندازه بال پشه ای قدر و ارزش ندارد. اگر تمام دنیا، با تمام آن چه در آن و آن چه روی آن است، به مثابه طلای سرخی باشد که بر گردن یکی باز آن ها است، سپس از گردن او بیافتد، احساس نخواهد کرد چه چیزی بر گردنش بوده و چه چیزی از او افتاده است.»
آن حضرت پس از بیان پاره ای از صفات و ویژگی های اولیا خدا می فرمایند: 
«وه! که چه قدر شوق دارم به هم نشینی و هم صحبتی با آنان و چه قدر از فقدان شان غصه دارم و از مجالست با آنان غصه هایم بر طرف می شود. آنان را طلب و جستجو نمایید؛ پس چنان چه آنها را یافتند و از نورشان بر گرفتید، هدایت خواهید شد و به وسیله آنان در دنیا و آخرت پیروز خواهید گشت. آنان در میان مردم کمیاب ترند از گوگرد سرخ، زیورشان، سکوت طولانی، کتمان اسرار، اقامه نماز و زکات و حج و روزه، دلداری، تسلی و کمک به برادران دینی در حال توانگری و تنگ دستی است. این ها زیور ایشان و محبت ایشان و محبت ایشان است. خوشا به حال آن ها و چه بازگشت خوبی دارند. آنان وارثان بهشت فردوس هستند که در آن جاویدان خواهند بود. 
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در روایتی می فرمایند:
«ای اسامه! این جماعت را بقعه ها و گوشه های زمین می شناسند و هر گاه محراب ها، آن ها را نیابند، برای ایشان می گریند؛ پس آنان را برای خود گنجی و ذخیره ای بگیر، شاید به سبب ایشان از سختی های دنیا و هول ها و ترس های روز قیامت نجات یابی و از این که طریقی را که ایشان در آنند و بر آن ثابت هستند، واگذاری، پرهیز، که قدمت خواهد لغزید و سرنگون در آتش خواهی افتاد.
امام صادق علیه السلام فرمودند: «دوستی و محبت به خدا، هر گاه بر جان و باطن بنده ای تأیید، آن را در سختی و دشواری از هر آن چیز که انسان را به خود مشغول می دارد و از هر آن ذکر و یادی که غیر یاد خدا باشد، خالی کرد. محب خدا بیش از مردم دیگر، جان خود را برای خدا خالص نموده است، و در عهد و پیمان، صادق ترین مردم و باوفاترین آن ها است، و در عمل، نیکوکارترین مردم است و در ذکر خدا، برگزیده ترین و خالص ترین آنان، و در حقیقت و جان خود، عابدترین ایشان است. ملائکه هنگام مناجاتش به او مباهات، و به دیدار و مشاهده او افتخار می کنند و به خود می بالند و خدواند متعال به خاطر او، بلاد خود را آباد می دارد و به خاطر بزرگداشت او، به بندگان خود کرم می نماید. هنگامی که مردم، خدا را به حق او قسم دهند و چیزی بخواهند، به آن ها عطا خواهد نمود و به خاطر رحمت و مهری که به او دارد، بلایا را از مردم دور می دارد. اگر مردم بدانند که او چه جایگاهی نزد خداوند دارد و منزلت و مقام او نزد حق کدام است، جز به وسیله خاک پای او و تبرک به آن، به سوی خدا تقرب نمی جویند.


از سید محمد حسینی مطلق


 نویسنده کبری شعبانی


تاریخ ارسال مطلب: ۱۱:۲۰ - ۱۳۹۸/۱۰/۲۱
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه