دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸
کد مطلب: ۶۲۷۴

کل یوم عاشورا کل ارض کربلا
ماه محرم

کل یوم عاشورا کل ارض کربلا

::> ولایت آنلاین، گروه ثقلین <::
در عصر تاسوعا کشتی نجات امت و چراغ هدایت عالمیان تشنه آب نیست و تشنه یار است و یار می‌ طلبد.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

کل یوم عاشورا کل ارض کربلا:

سلام بر عاشورا سلام بر حسین علیه‌ السلام و غربت ارباب بی کفن.

سلام بر لبان خشک مولای عشق  سلام بر گلوی دریده از تیر سه شعبه ملعون‌ ترین ملعون درگاه الهی.

عصر تاسوعاست و هر چه به شب و روز عاشورا نزدیک‌ تر می‌ شویم امام قلب‌ ها، سرور شهیدان تنها تر و غریب‌ تر می‌ گردد. و از این غربت غبار غم بر چهره عرشیان و فرشیان می‌ نشیند .

... و ما از خود هیچ‌ نداریم که در مقابل این‌ همه ایثار ارباب عشق تقدیم وجود سراسر عشق و رأفتش نماییم.

به‌ راستی جز در خانه امام حسین علیه‌ السلام خیری نیست و هر چه خیر و نیکی است در خیمه مولای غریبمان است. امامی که از عالم و آدم دلبری می‌ کند و ما تا ابد ریزه‌ خوار سفره احسان اربابیم و نسل در نسلمان حسینی و ابوالفضلی است و اگر در غم حادثه و فاجعه کرب و بلا جان به جان‌ آفرین تقدیم کنیم سهل و آسان است. چرا که اماممان کشتی نجات و چراغ هدایت است. و امروز در عصر تاسوعا کشتی نجات امت و چراغ هدایت عالمیان تشنه آب نیست و تشنه یار است و یار می‌ طلبد .

آری مولایمان  با ندای هل من ناصر ینصرنی خویش در طول تاریخ یار می‌ طلبد آیا ما ندای یار طلبی مولای عشق و ایثارمان را لبیک‌ گو بوده‌ ایم؟

هر سال محرم و صفر را با اشک و عزا پشت سر می‌ گذاریم. آیا در این آمدن و رفتن‌ ها دلمان را به خیمه ارباب بی کفن و سقای تشنه‌ لب حضرتش برده‌ ایم و کبوتر دل را جلد خیمه عشق الهی نموده‌ ایم؟ آیا شور حسینی‌ مان با شعور حسینی همراه بوده؟ آیا دل به‌ فرمان مولا بوده‌ایم و بی اذن مولایمان آب ننوشیده‌ ایم؟ آیا در طول سال خود را به امام تقدیم نموده‌ ایم و خود را برای امام خواسته‌ ایم؟ یا امام را برای خود خواسته‌ ایم و امام در ظرف خواسته‌ های دنیایی خویش محصور نموده‌ ایم؟

به‌ راستی چند بار در دعاها و عزاداری‌هایمان حاجات امام زمانمان را طلبیده‌ ایم ؟ آیا از خدا سایه ولایت را درخواست کرده‌ ایم  ؟

به‌ راستی حیف نیست بر سر سفره کرامت محرم و صفر به عزا بنشینیم و سهممان از این سفره  رحمت الهی اشک و آه و ناله‌ ای برای لب‌ت شنه ارباب باشد بی‌ آنکه شعوری در پی این اشک‌ ها باشد و به دنبالش لبیکی عارفانه و عاشقانه با مولا باشد و نخواهیم که جواب سلام مولایمان را بعد از هر سلام اربابمان بشنویم.

مگر غیر از این است که وعده معصوم علیه‌ السلام است که سلام کردن مستحب و جواب سلام واجب پس چرا ما با گوش دل جواب سلام مولایمان را نمی‌ شنویم؟

بیایید امشب دل‌هایمان را به خیمه غربت ارباب بی کفن خویش ببریم و امشب را با مولایمان به دعا و مناجات بنشینیم و به خود رجوع کنیم ببینیم ما کجای ماجرای جان‌ گداز تاسوعا و عاشورا در عرب و بلای دل‌هایمان ایستاده‌ ایم؟

بیایید امشب از فرات دل وضوی عشق سازیم بر سجاده نیاز بنشینیم و با ناله‌ های مادر سادات هم‌ نوا شویم و از سودای دل آن‌ گونه به ارباب بی کفنمان سلام عرض کنیم که لایق شنیدن جواب سلامهایمان از حرم شش گوشه مولایمان گردیم.


به قلم مدیر هیئت بی بی رقیه(س) خرم آباد، سیده طاهره حسینی خرم آبادی


تاریخ ارسال مطلب: ۱۶:۱۵ - ۱۳۹۸/۶/۲۹
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه