دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸
کد مطلب: ۶۲۶۸

عرفان در کربلا ۲
فلسفه قیام حضرت اباعبدالله الحسین(ع)

عرفان در کربلا ۲

::> ولایت آنلاین، گروه عقاید <::
در واقع بیشتر نواقص ما در عبودیت ماست نه در عبادت ما. لذا وقتی ما در بینش خویش خوب و بد را از هم تشخیص دادیم هرگز دنبال بدیها نخواهیم رفت.

بسم االه الرّحمن الرّحیم

عرفان در کربلا:

شناخت جوهره ناب زندگی ما با شناخت عاشورا آغاز می گردد. عینا تمام حقایق قرآن در عاشورا ظهور پیدا کرد. خود این حقیقت مقدماتی را طی کرده تا به اینجا رسیده است.آری حقیقت عاشورا صرفا یک حقیقت این سویی نیست. عاشورا و کربلا به نوعی اصلاحگر بینش ماست. چرا که بیشتر اشکال ما در بینش نادرست ما سر چشمه می گیرد. در واقع بیشتر نواقص ما در عبودیت ماست نه در عبادت ما. لذا وقتی ما در بینش خویش خوب و بد را از هم تشخیص دادیم هرگز دنبال بدیها نخواهیم رفت. به عنوان مثال اگر پیش رویمان یک ظرف نجاست گذاشته شود محال است که ازاین نجاست بخوریم. چون نسبت به قیح قضیه داریم در مورد گناهان نیر اینگونه است اگر ما قبح گناه را بدانیم هرگز سمت گناه و معصیت نخواهیم رفت.

براستی چرا ما از نزدیک شدن به نجاست اجتناب می کنیم در حالیکه بی محابا تمام اعضا و جوارح خویش را برای نجاست گناه باز می کنیم.

... و پایه ای ترین اصول عاشورا همانا اصول عرفانی کربلاست. عرفانی که بالاترین عرفانهاست.

... و خدا بحق الحسین علیه السلام نیاورد آن روزی که ما جاهلانه امام خویش را دوست بداریم. چرا که محبتی که بر پایه جهلمان باشد جز غرور برایمان ثمره ای نخواهد داشت. و در یک کلام اینگونه محبتها هم محبوب را از افاضه فیض بازمی دارد و هم محب را از گرفتن فیض امام به طور تمام و کمال باز می دارد. چرا که امام معصوم نسبت به محبت زیاد دارد به حدی که حاضر است همه دارایی خویش را بدهد تا ما به فیض و کمال برسیم. آیا حیف نیست من چنین امامی را جاهلانه سر ببرم؟

آری تمام رمزی که امام حسین علیه السلام خون خدا شد در همین نکته عرفانی کربلا و عاشوراست. درست است که امام حسین علیه السلام در معنا فدای خالق خویش شد اما در ظاهر ارباب بی کفن فدای جهل امت جد بزرگوار خویش شد. فدای محبت خشک و خالی و بی معرفت امت رسول الله صل الله و علیه و آله و سلم شد. آری امام حسین علیه السلام تن به وظیفه دادند و این وظیفه و تکلیف الهی را بر علم خویش ترجیح دادند.

... و آیا مردم آن دوران و مردم این دوران فدایی امام خویشند؟ آیا ما با سر به سوی امام زمان خویش می دویم؟ کجا ما سر نفس را در برابر فرمان امام بریدیم؟ چه زمان ما خویشتن خویش را در مقابل امام فروختیم؟ آیا غیر از این است که ما امام را برای خواسته های خود می خواهیم؟

... و ما همیشه در مقابل فرمان امام اسیر چون و چراهای خویش بوده ایم. بیایید در تاریخ کربلا سیر نماییم و کوفیان را بشناسیم و در خویشتن خویش جستجو نماییم که نکند آیا ما نیز از دسته کوفیان باشیبم و خود بی خبر از این مهم باشیم!

آری باید خویشتن خویش را بررسی کنیم و دریابیم که آیا مرد این میدان هستیم یا لاف مردی و وفاداری می زنیم؟ آیا در وقت گفتن اللهم عجل لولیک الفرجمان در طلبمان از مهربان خالق خویش آیا صاحب عصر و زمانمان حضرت حجت بن الحسن عجل الله تعالی و شریف در دلها و قلوبمان ظهور کرده و آماده جانثاری حضرتش هستیم یا دعای فرج حضرتش  لق لقه زبانمان گشته است؟

... و باید درون خویش را بررسی نماییم و سپس طلب نماییم چرا که غیر از این باشد امام زمان خویش را تنها رها خواهیم کرد همانگونه که کوفیان امام زمان خویش را تنها رها کردند و جهل آنان سبب شهادت مظلومانه مولایشان گشت.

پس بیایید حد خویش را بشناسیم و خود را بشناسیم و ضعفهای خویش را بررسی کنیم تا بتوانیبم با امام خویش همراهی نماییم و در رکاب حضرتش جان و سر ببازیم. و در تاین مسیر دنبال دویدن بیهوده نباشیم چرا که رمز موفقیت در آهسته رفتن و پیوسته رفتن است نه در دویدن و نرسیدن و خسته شدنها.

براستی در قصه پر غصه عاشورایت در سرزمین پربلای کرب و بلا راز ماندن هفتاد و دو تن از چندین هزار دعوتنامه کرب و بلا چه بود؟

ادامه دارد...


 به قلم مدیر هیئت بی بی رقیه(س) خرم آباد، سیده طاهره حسینی خرم آبادی  


تاریخ ارسال مطلب: ۲۲:۶ - ۱۳۹۸/۶/۲۱
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه