یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷

آموزش واجبات دینی به فرزندان
ریحانه بهشتی یا فرزند صالح

آموزش واجبات دینی به فرزندان

::> ولایت آنلاین، گروه خانواده <::
تربیت فرزند و آموزش واجبات از وظایف والدین است و کسانی که به این امر توجه ندارند مورد نکوهش ائمه (ع) قرار گرفته شده اند.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

نکات مهم تربیتی:

عدم اتهام به دروغگویی:

از متهم ساختن اطفال به دروغگویی باید خودداری شود، زیرا دروغ حقیقی و مغرضانه تا 5 سالگی نادر است و آنچه هست خیال پردازی آنهاست که معلول میل به بازی کردن و شگفت زده ساختن دیگران و گرایش به خودشناسی کودکانه است.

سؤالات کودکان:

تخطئه کردن کودکی که با سؤالات خود انسان را خسته می کند، حس کنجکاوی او را تضعیف می نماید.

تأثیر مشاجره در فرزندان:

سعی کنید هیچگاه مشاجره نکنید به ویژه در برابر فرزندان خود، چون به شدت آنها را می آزارید و شخصیت آنها را دگرگون می کنید.

دوری از ناامیدی:

کودکان به شدت از واژه مرگ هراس دارند، بخصوص مرگ پدر و مادر. بنابراین تا وقتی ضرورت ندارد دائم از مرگ خود و نا امیدی ها و امثال آن صحبت به میان نیاورید. در مقابل، حقیقت مرگ را به فرزندان خود بیاموزید.

شکوفایی استعدادها:

استعدادهای فرزندان خود را کشف کنید و به شکوفایی این استعدادها همت گمارید.

تأمین مادی فرزندان:

از نظر مادی فرزندان خود را آنقدر اشباع نکنید که به بیراهه بروند و آنقدر نیز بی توجه نباشید، که هر دو سوی قضیه خطرناک است.

تعادل در محبت به فرزندان:

تنها نقطه امید و مایه شادی و نشاط کودک، مهر پدر و مادر است. هیچ نیرویی به اندازه محبت والدین، خاطر طفل را مطمئن و آرام نمی کند و هیج مصیبتی مانند از دست دادن تمام یا قسمتی از مهر پدر و مادر، روان او را مضطرب و آزرده نمی سازد.

چنانچه والدین بتوانند در این زمینه موفق باشند، فرزندان آنها نه تنها در دوران طفولیت، بلکه در بزرگسالی نیز سعی می کنند خاطر والدین را آزرده نساخته و از اموری که والدین را می رنجاند دوری کنند.

پس محبت و مهربانی به کودکان، علاوه بر ارضای نیاز آنها، وسیله جذب و زمینه اطاعت آنها را فراهم می آورد. همانگونه که خداوند کریم نیز خطاب به پیامبرش می فرماید:

فَبِما رَحمَةٍ مِنَ اللهِ لِنتَ لَهُم وَ لَو کُنتَ فَظّاً غَلیظَ القَلبِ لَانفَظُّوا مِن حَولِکَ

مرحمت خدا، تو را با خلق مهربان و خوشخو می گرداند و اگر تندخو و سخت دل بودی مردم از گرد تو متفرق می شدند. 1

البته توجه داشته باشید این محبت به حد افراط نرسد، زیرا هم سختگیری و بی مهری، و هم محبت شدید و افراطی هر دو مخرب هستند. پس در حالیکه محبت می ورزید، تعادل را فراموش نکنید و فرزندتان را طوری تربیت کنید که بتواند در آینده روی پای خود بایستد.

از امام باقر (ع) روایت شده که فرمودند: «بدترین پدران، کسانی هستند که در نیکی و محبت نسبت به فرزندان، از حد تجاوز کنند و به زیاده روی و افراط بگرایند ...» 2

میزان آزادی در فرزندان:

لازم است پدر و مادر به تناسب تکامل کودک، به او آزادی بدهند و او را به اختیار خودش بگذارند تا در ضمن بازی کردن و دویدن، حس ابتکار و عشق و استقلال فطری را در خود احیاء کند و با اعتماد به نفس بار آید؛ ولی کمال مراقبت را معمول دارند که آزادی از حدّ لازم تجاوز نکند و طفل از قدرت خود سوء استفاده ننماید.

بعضی از پدران و مادران به علت شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت تربیت، یا به علت محبت های بی مورد، چندی به کودک آزادی بی حساب می دهند و او را در تمام رفتار و گفتارش به حال خود می گذارند؛ اما طولی نمی کشد که کودک بزرگ می شود در حالی که از وظایف زندگی کمترین اطلاعی ندارد. در آن موقع پدر و مادر دائما وی را به تکالیفش متوجه می نمایند، ولی نتیجه مطلوب نمی گیرند.

بعضی از پدران و مادران نیز کودک را به قدر کافی آزاد نمی گذارند و به او فرصت ابتکار و فعالیت های شخصی نمی دهند، همواره مزاحم فرزند خود هستند و بی جهت در تمام کارهای کودکانه او مداخله می کنند که مطمئنا هر دو در اشتباهند و نتیجه مثبتی نخواهند گرفت.

آموزش واجبات دینی:

تربیت فرزند و آموزش واجبات از وظایف والدین است و کسانی که به این امر توجه ندارند مورد نکوهش ائمه (ع) قرار گرفته شده اند. 3

در حدیثی آمده است که رسول اکرم (ص) به بعضی از کودکان نظر افکندند و فرمودند: وای بر فرزندان آخر الزّمان از روش ناپسند پدرانشان.

عرض شد: یا رسول الله! از پدران مشرک؟ فرمود: نه، از پدران مسلمان که به فرزندان خود، هیچ یک از فرائض دینی را نمی آموزند.

به ناچیزی از امور مادی آنان قانع هستند. من از این مردم بری و بیزارم. 4

آموزش قرآن:

به فرزند خود قرآن بیاموزید.

خواندن قرآن در منازل سبب اعلای کلمه حق و نشر حقایق اسلام می شود. هرگاه پدری در منزل قرآن بخواند، همسر و فرزندان وی نیز طبعا در این عمل از وی پیروی نموده و به خواندن قرآن تشویق می گردند و مخصوصا از آنجا که کودکان و نوجوانان از قابلیت و استعداد بیشتری برای حفظ و دانش طلبی برخوردارند، به راحتی می توانند قرآن را حفظ کرده و برای همیشه به یاد بسپارند.

از حضرت علی (ع) نقل شده است که می فرمایند: «قلب کودکان خردسال همچون زمین خالی است که هرچه در آن اندازند، می پذیرند.» 5

همچنین از پیامبر اکرم (ص) روایت شده است که می فرمایند:

علم در کوچکی مانند حکاکی روی سنگ است.

پس در محیط قرآنی بودن، شنیدن قرائت قرآن وعمل کردن به دستورات آن تأثیر بسزایی در زندگی دارد و کودکی که در محیط قرآنی تربیت شده باشد، از همان کودکی اکثر معارف را یاد گرفته و هرگز فراموش نمی کند.


پیوندها:

1 - آل عمران، آیه 159

2 - تاریخ یعقوبی، ج 3، ص 53

3 - مستدرک الوسائل، ج 15، ص 164

4 - مستدرک، ج 2، ص 625

5 - نهج البلاغه، نامه 31


منبع: کتاب "ریحانه بهشتی یا فرزند صالح"، نوشته سیما میخبر – با همکاری جمعی از خواهران حوزه علمیه

نویسنده مطلب: سمیه اکبری


تاریخ ارسال مطلب: ۱۳:۱۵ - ۱۳۹۷/۳/۲۷
ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *
عدد روبرو را تایپ نمایید
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر مربوطه در وب منتشر خواهند شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشند منتشر نخواهند شد.


مهمترین مطالب
مهمترین مطالب گروه